چند روز پیش، در یک جمع دوستانه حضور داشتم، دو نفر درباره نوشتن صحبت میکردند.
یکی از آنها گفت:«مدتهاست داستانم را مینویسم، اما احساس میکنم یک جای کار میلنگد. به فکرم رسیده نوشتهام را به یک ویراستار یا نویسنده نشان بدهم.
»دوستش با تعجب گفت:«برای چی؟ مگر خودت نمیتوانی نوشتهات را بخوانی و اصلاح کنی؟ هیچکس بهتر از خودآدم نمی تواند این کار را انجام بدهد
"ویسنده مکث کوتاهی کرد و گفت: وقتی چشمهایم ضعیف میشوند، برای معاینه به چشمپزشک مراجعه میکنم؟ تشخیص نمره عینک ام از دست من ساخته نیست.دوستش سکوت کرد.
نویسنده ادامه داد:"من برای نوشتهام، ساعتها وقت گذاشتهام اما آیا خواننده داستان منظور و هدف من را به درستی درک می کند؟
من همچنان ناظر این گفت و گو بودم و تجربه ای که هنگام نوشتن کتاب هایم به دست آوره ام این است که:
نویسنده گاهی نمیتواند تمام نقاط قوت و ضعفهای نوشته اش را ببیند. بازخورد گرفتن هم به این معنا نیست که نوشته ضعیف است. دریافت بازخورد یعنی به نوشتهمان فرصت بدهیم تا بهتر شود. فرد دیگری از زاویه و نگاه خودش، نوشته را بخواند و نظر بدهد. اگر به این نکته دقت نکنیم، خودمان داور نوشته هایمان می شویم.
ما برای بهتر نوشتن به چشم و نظر دیگری نیاز داریم.
کانال تلگرامی دنیای نویسندگی؛ جایی برای نوشتن، آموختن و تمرین کردن، بازخورد گرفتن.
فاطمه داداشی
@donyaye_nevisandegi
