فصل 1
خاطرات
(قسمت 35)
آرش : اسنیک ، لطفاً آقایون رو راهنمایی کن
اسنیک : بله رئیس
.
.
.
اسنیک : حواستون باشه از هر گرده برای یک نفر استفاده کنید ... اینم مشخصات بهتره با همین شروع کنید ... موقعیت هر فرد رو میتونید چک کنید و در زمان مناسب کار را انجام بدید
+++: خیالتون راحت باشه
اسنیک: امیدوارم ، میتونید برید
آرش: این بار من موفق میشم
مطمئنم....
دنیای جدیدی در حال شکل گیریه ...دنیایی که من سازنده اش میشم ...
فقط صبر کن و ببین، که چطوری از صحنه ی روزگار محوت می کنم
(صبح روز بعد )
ارغوان : چقدر خوابیدم ولی بازم احساس خستگی میکنم ... از این حالت متنفرم ، خیلی زود باید کار پیدا کنم... بیکار بودن منو دیونه میکنه ... امیدوارم یکی از آزمایشگاه هایی که رزومه فرستادم منو قبول کنند ...
تا یک ساعت دیگه باید آزمایشگاه باشم ...
خدایا ،اصلا دوست ندارم سوال پیچ بشم ... کاش پدر وسایلمو می آورد ولی نمیاره که من برم و خداحافظی کنم ...که چی بشه ؟ دوست دار از این بیشتر خوار و ذلیل بشم ؟
پاشم زودتر حاضر بشم ...
.
.
.
آرش : همینطور که در جریان هستید فاز جدید از آزمایش ما در حال انجام هست ...می‌خوام مثل همیشه از من حمایت کنید و آماده باشید ...دخترای عزیزم من به شما هرچیزی که بخواهید رو میدم اما فقط یک چیز می‌خوام :
اطاعت ، من فقط اطاعت شما رو می‌خوام...
.
.
.
ارغوان : رسیدم .... نمی‌دونم چرا توی گلوم بغض دارم ...
دوست نداشتم اینجا رو از دست بدم ...
باید بپذیرم که اشتباه کردم و این تاوان کار منه ...کاش یک فرصت دیگه بهم میداد...
بهتره با لبخند وارد بشم ...
.
.
.
سلام بچه ها خوب هستید ...خسته نباشید
خانم فرهمند : سلام ارغوان جان ...خوبی؟ شنیدم دیگه نمی‌خوای آزمایشگاه بیای
ارغوان : اوه ...آره ..یکسری برنامه ها دارم که باید انجامشون بدم و وقت نمیشه که بیام آزمایشگاه
فرهمند : چه خوب عزیزم، امیدوارم موفق باشی ...
ارغوان: خیلی ممنون ، پدرم توی اتاقشه ؟
فرهمند: نه عزیزم ... فکر می کنم پیش دکتر کیانی هستند ...
ارغوان : آهان ...پس من برم وسایلمو جمع کنم...
چرا اینطوری داره منو نگاه میکنه ....نگاه سنگینشو حس میکنم ...آقای یوسفی ...حتما هنوز بخاطر رفتارم ناراحته.... گرچه من پشیمون نیستم ...
خب اول روپوشم رو برمیدارم ...پاکتشو کجا گذاشتم ؟ ... اینجا هم نیست ....آهان دیدمش ....خب اینم از کتابام... کمد عزیزم خالی شد ... دلم برای تو هم تنگ میشه ...خدایا دوست دارم همینجا بشینمو گریه کنم ....
هرچی بیشتر بمونم بدتر میشه ...بهتره زودتر برم ...
بذار ببینم صورتم تابلو نیست ...یکم کرم بزنم ...اییی ..چشمام قرمز شدن ....عینک بزنم ؟ ولش کن همینطوری میرم ...
خب بچه ها من دیگه میرم ....بهتون سر میزنم
+: آره حتما بیا ...دلمون تنگ میشه
اشکان : همکاری با شما باعث افتخار بود...
ارغوان :( اوووه ...چی میگه ؟ باعث افتخار ...) خیلی ممنون آقای یوسفی، شما لطف دارید ...
فرهمند : عزیزم امیدوارم همیشه موفق باشی ...
ارغوان : خیلی ممنون بچه ها من دیگه باید برم ...خداحافظ ....
@EB474
#violet
