فصل 1
خاطرات
(قسمت 32)
پدر ارغوان : چون بعضی وقتا لازمه تسلیم بشی باید تسلیم شدن رو یاد بگیری
ارغوان : اگر اینکار شما رو خوشحال می‌کنه ...همین کار رو انجام میدم ....دیگه آزمایشگاه شما نمیام ...
امیدوارم روز خوبی داشته باشی ...پدر ....
.
.
.
من فقط میخواستم زندگیمو جوری که دوست دارم شکل بدم ...حالا تبدیل به برده ای شده ام که برای من تصمیم می گیرند و سرپیچی از فرمانشون محرومیت رو به دنبال داره...نمیدونم به وضعیتم بخندم یا گریه کنم ...همینقدر مسخره است ....
البته که من مقصرم ...من از حد گذشتم اما این خیلی زیاده ...میتونست بگه چند ماه نیا ... اما منو اخراج کرد...آه ...دارم دیونه میشم ...
.
.
.
(دوشنبه ، ساعت ۹:۰۰ صبح )
اشکان : امروز هم خانم نیک خواه نیومده ...یعنی چی شده ؟
دکتر نیکخواه : خانم فرهمند ، لطفاً آگهی استخدام بذارید ...
فرهمند : اما آقای دکتر شما گفتید کارآموز هم نگیرید به خاطر کامل بودن بخش ها ....
دکتر نیکخواه : ارغوان دیگه اینجا کار نمیکنه ... لطفاً کاریو که گفتم انجام بده
فرهمند : چشم آقای دکتر
اشکان: چرا نمی‌خواد سرکار بیاد ؟ حتما یچیزی شده .. همش دارم همینا رو میگم ! به من مربوط نیست من کارهای مهمتری دارم
.
.
.
.
آرش : آخ....سرم ....سرم داره منفجر میشه ..
اووه....رزیتا اینجا چیکار می‌کنه ....هیچی یادم نمیاد ...یعنی ....نه ....امکان نداره....
رزیتا ...رزیتا بیدار شو ....
رزیتا : ااااه ....ولم کن ...می‌خوام بخوام ....خیلی خستم کردی .... آرش...
آرش : چی ؟ من خستت کردم؟ یعنی چی ؟
رزیتا گفتم بیدار شو ....کی بهت اجازه داده اینجا باشی ...هاان؟
رزیتا : با خواب‌آلودگی گفتم ....خودت ....تو بهم اجازه دادی اینجا باشم ....یادت نمیاد ؟
آرش : من ؟ من هیچوقت همچین چیزی نمیگم اونم به تو... عمرا...زود باش از اینجا برو ...
رزیتا : آییش باشه میرم ....همین الان ...
آرش : صورتت رو برای من اینطوری نکن ..فهمیدی ؟
@EB474
#Violet
