فصل 1
خاطرات
(قسمت 23)
اشکان:
مادر..من باید فردا زودتر برم آزمایشگاه ...بیشتر از این نمیتونم بمونم ...ببخشید
م.ا: اما ...خیلی نیست که آمدی پسرم و...غذا هم که نخوردی ..به پدرت گفتی ؟
اشکان : نه نگفتم ...اخلاقشو که میدونی .... غذامو میتونم با خودم ببرم ...
م.ا: باشه عزیزم برات آماده میکنم ....
..............................................................
ارغوان :
یعنی کی بود ؟ چرا منو تعقیب می کرد ؟ شایدم توهم زدم ...هووف نمی‌دونم ....
پ.ا:ارغوان ..چیکار می‌کنی ؟
ارغوان: دارم ظرفا رو میشورم ..
پ.ا: دخترم چیزی شده ؟
ارغوان : نه ...فقط یکم فکرم درگیره ...
پ.ا: درگیر؟ بخاطر فردا ؟
ارغوان : آره ..
پ.ا: نگران نباش عزیزم ...خودت رو خسته نکن ..زود بخواب ، فردا کلی کار داریم
ارغوان : چشم بابا جونم
.................................
اشکان :
الو کیوان ....در رو باز کن ...
کیوان : چه عجب آمدی...
اشکان : سلام ...منم خوبم ... خودت خوبی ؟
کیوان : .....سلام ...خوبی؟ چه خبرا ؟
اشکان : مرسی خوبم ... خب حالا بگو ببینم چی شده...
کیوان: بای یکسری مدارکو بهت نشون بدم ....
اشکان :باشه ....فقط اول از اون قهوه های مخصوصت درست کن... شدیداً بهش نیاز دارم ...
کیوان : امر دیگه ای ؟
اشکان : فعلا همین
کیوان : الان درست میکنم
اشکان: مرررسی
کیوان: راستی اشکان، اون باندی که دنبالش بودیم و آخرین بار نزدیک آزمایشگاه آقای نیکخواه بودن رو یادته؟
اشکان : معلومه که یادمه ...برای همین ماموریت بود که اینقدر خودمو خوشگل کردم..(منظورش گریم و تیپ های افتضاح هست )
کیوان : خب ...دیگه لازم نیست دنبالشون بگردیم .
اشکان : منظورت چیه ؟ چرا ؟
کیوان : چون دیگه زنده نیستند ،پس نمیتونی دنبالشون باشی ....
@EB474
#Violet
