فصل 1
خاطرات
(قسمت 33)
آرش : خیلی عجیبه ...که هیچیو به یاد نمیارم ...یعنی من ؟ نه امکان نداره ... گرچه این روزا حال خودم نیستم ...هیچ کنترلی روی احساساتم ندارم ...من خشمگینم ولی بیشتر ، شکسته ام ... پدر ،مادر ....می‌دونم که بهم افتخار نمی کنید ....می‌دونم که منو اصلا دوست ندارید ....اما من باید اینطوری باشم ...متاسفم اما من همینم .... یک روانی کینه ای ...
برای من تنها یک چیز مهمه ....
می‌دونم بالاخره روی یکی نتیجه میده و بازی شروع میشه ...من، برنده ی این بازیم...برای من دعا کنید... نه شاید الان فقط نفرین شما بتونه نقشه های منو عملی کنه من به دنبال آرامش نیستم ...من می‌خوام این دنیا مثل من بسوزه این دنیا لیاقتش همینه ....
.
.
.
اسنیک : سلام رئیس ، حالتون بهتره ...
آرش : آره ، امروز عالیم ....عالی تر از همیشه
اسنیک : خوشحالم که اینو می شنوم
آرش : همینطور که میدونی فردا رأس ساعت ۱۰:۰۰ گَرده باید پخش بشه ... ازت می‌خوام به اون سه نفر بگی حتما به اینجا بیان ...لازمه یکسری چیزا رو از خودم بشنوند ....
اسنیک : چشم ، برای چه ساعتی تنظیم کنم ؟
آرش : برای یک ساعت دیگه
اسنیک : انجام میشه .
آرش : میتونی بری
.
.
.
.
ارغوان : آه....باید چیکار کنم ؟ حتما تا الان همه فهمیدن که اخراج شدم ...آییی باورم نمیشه ...
امروز نمیتونم برم وسایلمو بردارم ....فردا صبح میرم ....اگر گفتن که چرا نمی‌خوای بیای میگم می‌خوام درس بخونم ...آره این خوبه همینو میگم ...
.
.
(صدای زنگ گوشی )
اشکان : الو ....باز قطع کرد
حتما کار مهمی داره ...
امروز قرار بود بریم پیش محمد ...پاک یادم رفته بود ....
باید زودتر برم
.
.
.
آقای دکتر میتونم مزاحمتون بشم ؟
آقای دکتر (نیکخواه) بله آقای یوسفی بفرمایید...
اشکان : من مرخصی میخواستم ..کاری برای من پیش آمده و نمی‌دونم تا کی درگیرش هستم ...امکانش هست ...
دکتر: اینطور که مشخصه خیلی ضروریه ...نگران نباشید ...به کارتون برسید
اشکان: خیلی ممنون آقای دکتر
.
.
.
اشکان: سلام کیوان خوبی ؟ چی شد ؟
کیوان : سلام ...پس کجایی؟ الان کجایی؟
اشکان : توی پارکینگ بیمارستانم .... به کلی یادم رفته بود ....زود خودمو می رسونم...
کیوان : باشه .... آدرس رو برات می‌فرستم، منتظرتیم
@EB474
#violet
