فصل 1
خاطرات
(قسمت 28)
ارغوان : به من گفت تو دختر من نیستی!
این اولین بار بود که اینطوری عصبانی شده بود ... چشماشو خون گرفته بود ...حتی میخواست منو بزنه ...اما دستشو با مشت کردن مهار کرد ...همه ی خشمشو توی مشتش خفه کرد ...دلشو شکستم ...
اما قسم میخورم نمی‌خواستم اینطوری بشه ... من نمی‌دونستم محسن همچین مشکلی داره ...
.
.
این عادت منه که همه چیزو خراب کنم ...من توی اینکار استعداد عجیبی دارم ...
.
.
.
( نیمه های شب، کابوس آرش )
آرش (آقای پدر): کمک کنید ....تو رو خدا کمک کنید ... خواهش میکنم..
+: همه جا رو آتیش گرفته ...کسی نمیتونه وارد بشه ...
آرش : نه .....نه من باید برم ...پدرم اونجاست ...
پـــدرررر.....پـــــدررررر.... ولم کنید ...ولم کنید می‌خوام برم ....
عمو آرش (بزرگ‌منش): دیگه دیر شده .....پدرت مـــــرده ....مـــرده ....
آرش : نـــــــــه
+: رئیس....رئیس ....
حالتون خوبه ؟ بازم همون کابوس ؟ برو یک لیوان آب بیار...
++: بفرما....
+: حالا زود برو بیرون...
++: چشم
آرش : تو هم برو
+: چی ؟
برم ؟ منو نگاه کن ....من رزیتام ....
میتونم پیشت بمونم ...اگر بخوای ...
آرش : رزیتا ...رزیتا ....میدونی الان چطوریم ...پس خیلی زود از اینجا برو...
رزیتا : اما آرش ... تو خیلی ناراحت به نظر میرسی ....بذار پیشت بمونم ....
آرش : تا نکشتمت ...از اینجا...گمشو برو
رزیتا :باشه ....من میرم ..
آرش : این کابوس ، جنون منه...
لعنتی... گیلاس های شکسته شده و مدفون شده در گرد و غبار ....این اتاق هم مثل من خیلی وقتکه مرده ....
هنوز یک لیوان نه چندان تمیز برای من مونده..
خالیه ... لعنتی این آخریش بود ......نه باید یکی دیگه باشه ...کجا گذاشتمش ....باید بگردم ....اااه....رفته زیر تخت ....خودشه...
همشو یک نفسه خوردم ...اما این برای غمهای من کافی نیست ...
@EB474
#Violet
