فصل 1
خاطرات
(قسمت 30)
رزیتا : الان بهترین فرصته ... آرش متعلق به منه ...
.
.
اسنیک اینجایی ؟
اسنیک : آره ، بیا داخل ...
چی میخوای ؟
رزیتا : بطری مخصوص آرش تموم شده ....
اسنیک : پس باید خیلی زود دست به کار بشم .... تو میتونی کنترلش کنی ؟
رزیتا: آره ...میتونم
اسنیک: یکم زمان می‌بره
رزیتا : چاره ای نیست ....صبر میکنم
.
.
.
.
ارغوان : نمیتونم بخوابم .... نمیتونم صدای ذهنمو کنترل کنم ...
چطوری میتونم توی چشمای پدر نگاه کنم ...
من ناامیدش کردم ...
کاش زمان به عقب بر میگشت
هووف ...دارم دیونه میشم
.
.
.
.
اسنیک : آماده شد...خیلی زود بهش بده....الان خیلی ضعیف شده ...راحت میتونی مجبورش کنی از این بخوره ...
رزیتا : خیالت راحت من کارمو خوب بلدم
اسنیک : حتما همینطوره
رزیتا :باید داخل دوتا جام بریزم و تظاهر به خوردن کنم ...
سونیا : بالاخره آمدید ... از اینجا به بعد با من
رزیتا : آرش از دست تو این بطری رو نمیخوره ... و اگر هم که او بری میدونی چی میشه ...
سونیا : پس باید چیکار کنم ؟
رزیتا : برو دوتا جام بیار ...بقیه اش با من ...
سونیا : چشم
.
.
.
سونیا : بفرمایید خانم
رزیتا : حالا میتونی بری
آرش ...تو مال منی و هیچ کسی نمیتونه به تو نزدیک بشه ...حالا که توی هوشیاریت منو جدی نمیگیری ....توی نا هشیاریت تو رو تسخیر میکنم....
آرش : این دختره معلوم نیست کدوم گوریه ...
رزیتا : آرش ....خوبی ؟
آرش : رزیتا ....چرا اینجایی ؟مگه نگفتم ...
رزیتا : هیششش ، ببین برات چی آوردم ...
رزیتا : سونیا
سونیا : بفرمایید
آرش : چرا اینقدر طولش دادی ؟
رزیتا : سونیا هنوز اینجا رو کامل نمی‌شناسه برای همین طول کشید
رزیتا : میتونی بری
سونیا : پدر ...منو ببخشید
آرش : تو نمیتونی بدون اجازه من به کسی بگی وارد اتاقم بشه ...یا نه ...فهمیدی ؟
رزیتا : هوووم پس این نتیجه خدمت من به توست؟
آرش : فراموشش کنم ... فقط می‌خوام این لعنتیو تمومش کنم ...تو هم میتونی بری
@EB474
#violet
