
بسمهتعالی
به تو فکر کردن شیرین است . چیزی که خود را از آن محروم کردهام. همانطور که از فکر نکردن به خدا دور هستم و حال و روزم اینچنین شدهاست ؛ درصورتیکه فعلا و یا برای همیشه تو را تنها میتوانم در ذهنم داشته باشم. آنجا با تو حرف بزنم ، نگاهت کنم ، آنوقت وجودم سرشار از یک حس پاک بشود.حتی شاید این فکر، این اندیشه، زلالتر از توی واقعی باشد.
شاید اگر رسیدنی باشد، وصالی باشد، آن قدری که در سَرَم زیبا بهنظر میرسد، رؤیایی نباشد. اما بیخیال این قاعده و قانونها ، نباید بگذارم از فکر من خارج بشوی. نباید یک لحظه هم قرص صورتت را از پیش رویم دور کنم که مبادا علفهای هرز، در فکرم برویند یا در دنیای بیرون بهدنبال غریبهای بگردم که شاید جای تو را برای من پر کند. ایدهای که هزار بار شکستخورده است!
آنقدر به تو فکر میکنم تا همرنگت ، هم صدایت بشوم. اصلاً من کنار بروم و فقط تو بشوم. لازم نیست من و تو ، ما بشویم ؛ همین ک فقط تو باشی کافی است، جای هر دوی ما.
عشق شاید همین باشد ، همینی که نمیتوانم درست توضیح بدم.
تیر ۱۴۰۰