محمد شعبانپور هستم 28 سالمه و در استان تهران زندگی میکنم. قد من 178 هست. وزنم قبل از رژیم 165 بود با 67 کیلو کاهش وزن الان به عدد 98 کیلو رسیدم.
توی دوران چاقی، من مشکلات زیادی داشتم. زانو درد، فشار خون بالا و تپش قلب همشو با هم داشتم و فقط هم به خاطر چاقی بود. چاقی هم که توی خانوادهمون شایعه. پرخوری و عادتهای غذایی بد باعث شد همه چاق بشیم و درگیر اضافه وزن باشیم. وقتی دبیرستانی بودم، دوستام مسخره میکردن، چاقیمو دست مینداختن منم برای اینکه لاغر بشم رفتم پیش دکتر تغذیه. ولی خوب تاثیری نداشت و نتونستم لاغر بشم. توی خیابون هم در مورد چاقیم حرف میشنیدم و مسخره میشدم متاسفانه و این خیلی برام ناراحت کننده بود. غیر از اینکه لباس سایزم سخت پیدا میشد، حتی برای نشستن توی ماشین هم مشکل داشتم و اذیت میشدم.
خلاصه این مسائل و مشکلات جسمی همه دست به دست هم داد و انگیزهای شد تا کاهش وزنو جدی بگیرم و فکری برای لاغر شدن بکنم. اول با یه رژیم سفت و سخت شروع کردم که رعایت کردنش خیلی دشوار بود غذاهای محدودی داشت و نمیتونستم چیزیو جایگزین بکنم و همین سختش میکرد؛ مثلا اگر یه وعده مرغ بود و غذای ما ماهی بود نمیتونستم جایگزین بکنم همینا باعث شد زود دلسرد بشم از این رژیم و ادامهش ندم.
تا اینکه برای سربازی اقدام کردم و این نقطهی عطفی برای من بود. از اونجا من رو به دکتر کرمانی ارجاع دادن به خاطر اضافه وزنم و دیگه از ایشون رژیم گرفتم و شروع کردم. من از منوی دلخواه دکتر کرمانی استفاده میکردم و هرچی میخواستم میخوردم و گاهی جایگزین میکردم و خلاصه به راحتی به رژیمم پایبند بودم و ادامه دادم.
قبلش به خاطر اضافه وزن نمیتونستم پیادهروی کنم اما کم کم که وزنم پایین اومد پیادهروی رو از یک ربع تا نیم ساعت شروع کردم و به مرور بیشترش کردم و به 6 و نیم تا 7 و نیم کیلومتر در ساعت رسوندم.

خوبی رژیم دکتر کرمانی اینه که فقط بخور و نخور نیست، سبک و شیوهی تغذیه رو اصلاح میکنه و تغییر میده. هرچی پیش میرفتم با دیدن تغییراتم انگیزهی بیشتری برای ادامه پیدا میکردم.
البته منم مثل همه دچار استپ وزن شدم. همون موقعها بود که یکی از همایشهای دکتر کرمانی رو دیدم که یکی از رکوردارهای کاهش وزن تعریف میکرد به خاطر چاقی از کنکورش عقب مونده و به درسش ضربه خورده. همین تلنگری شد برای من که ادامه بدم و جا نزنم.
توی این راه باید خیلی ثابت قدم باشی و قوی و باانگیزه جلو بری و شل نشی وگرنه زحماتت نتیجه نمیده و به هدر میره.
خلاصه هرچی وزنم پایینتر میاومد انگیزهم هم بیشتر میشد و پیادهروی هم که هی بیشترش میکردم، تاثیر مثبتی توی لاغر شدنم داشت. اینا تاثیر مستقیم دارن یعنی هرچقدر به رژیم بیشتر پایبند بودم پیاده روی و تحرکم هم بهتر و منظمتر بود. خوب وقتی فعالیت میکنی و کالری میسوزونی از اون طرف دلت نمیاد با زیاد خوردن از بین ببریش و بنابراین تغذیه و رژیمتم بهتر رعایت میکنی. رژیم و ورزش مکمل هم هستن برای کاهش وزن.
وقتی مهمونی میرفتم، حتی ترازوی کوچیک مخصوص رژیمم رو همراه خودم میبردم تا نون و بقیهی خوراکیا رو وزن کنم و به اندازهای که باید بخورم. بقیه مسخرهم میکردن و کارمو افراط میدونستن شاید در ظاهر زیادهروی به نظر بیاد این سختگیریا ولی هرچیزی اولش سخته و برای شروع باید جدی و قوی باشی و اصول رو رعایت کنی تا کمکم راه هموار بشه و بیفتی روی غلتک؛ بنابراین به حرف دیگران و تمسخرشون اهمیتی ندادم و کار خودمو کردم.

این رژیم فقط یک رژیم ساده و معمولی نیست. یه سبک تغذیهس که کم کم باهاش یاد میگیری چیکار بکنی و از هرچیزی چقدر بخوری تا زیادهروی نباشه و دچار چاقی نشی... این یه روش موندگار و همیشگیه و تا ابد به دردت میخوره. رژیمهای دیگهای که امتحان میکردم مثلا همش غذای آبپز بود یا غذای سرخشده اصلا نداشت خب اینا رو نمیشه همیشه رعایت کرد و موقت میتونی انقدر سخت بگیری به خودت... تا کی میشه غذای بیمزه و آبپز خورد! آدم خسته و دلزده میشه و دلش غذاهای همیشگیشو میخواد ولی به اندازه خوردن مهمه...
خانوادهم و پدر و مادر و برادرم خیلی بهم انگیزه میدادن و تشویقم میکردن. حتی کسانی که مسخرهم میکردن هم اگرچه اون موقع ناراحت میشدم اما تمسخرشون در نهایت انگیزهای شد برای اینکه لاغر بشم تا دیگه این حرفای ناخوشایند رو نشنوم...
اگر میخواید موفق بشید توی رژیم و کاهش وزن، به رژیمتون وفادار باشید و اراده داشته باشید و ورزش هم بکنید حتما نتیجه میگیرید.
آدم کیلو کیلو وزن اضافه میکنه و گِرم گِرم میتونه کمش کنه، پس باید حواستون باشه. کاهش وزن سخته پس برای هر کیلو اضافه وزنتون سختگیر باشید و راحت ازش نگذرید و بیخیال نشید چون هر یک کیلو اضافه وزن خودش عامل بیماریه...
