
ترانهی «Et si tu n’existais pas» یکی از عاشقانهترین و ماندگارترین آثار جو دسن، خوانندهی فرانسوی آمریکاییتبار است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
این ترانه با نگاهی شاعرانه، مفهوم عشق و وجود را در هم میآمیزد؛ گویی جهان بدون حضور معشوق، بیمعنا و بیرنگ است.
در ادامه، ترجمهی خطبهخط این شعرِ جاودانه را میخوانید.
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
Dis-moi pourquoi j'existerais
بگو برای چه من وجود میداشتم
Pour traîner dans un monde sans toi
که در جهانی بیتو سرگردان شوم
Sans espoir et sans regret
بیامید و بیحسرت
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
J'essaierais d'inventer l'amour
میکوشیدم عشق را اختراع کنم
Comme un peintre qui voit sous ses doigts
چونان نقاشی که زیر انگشتانش میبیند
Naître les couleurs du jour
که رنگهای روز زاده میشوند
Et qui n'en revient pas
و از شگفتی آن بازنمیگردد
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
Dis-moi pour qui j'existerais
بگو برای چه کسی من وجود میداشتم
Des passantes endormies dans mes bras
زنانی گذرا که در آغوشم به خواب میرفتند
Que je n'aimerais jamais
و من هرگز دوستشان نداشتم
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
Je ne serais qu'un point de plus
من تنها نقطهای دیگر بودم
Dans ce monde qui vient et qui va
در این جهانی که میآید و میرود
Je me sentirais perdu
و احساس گمگشتگی میکردم
J'aurais besoin de toi
من به تو نیاز داشتم
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
Dis-moi comment j'existerais
بگو چگونه میتوانستم وجود داشته باشم
Je pourrais faire semblant d'être moi
میتوانستم وانمود کنم که خودم هستم
Mais je ne serais pas vrai
اما واقعی نمیبودم
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
Je crois que je l'aurais trouvé
میپندارم آن راز را یافته بودم
Le secret de la vie, le pourquoi
راز زندگی، دلیل بودن را
Simplement pour te créer
تنها برای آفریدن تو
Et pour te regarder
و برای نگاه کردنت
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
Dis-moi pourquoi j'existerais
بگو برای چه من وجود میداشتم
Pour traîner dans un monde sans toi
که در جهانی بیتو سرگردان شوم
Sans espoir et sans regret
بیامید و بیحسرت
Et si tu n'existais pas
و اگر تو وجود نداشتی
J'essaierais d'inventer l'amour
میکوشیدم عشق را اختراع کنم
Comme un peintre qui voit sous ses doigts
چونان نقاشی که زیر انگشتانش میبیند
Naître les couleurs du jour
که رنگهای روز زاده میشوند
جو دسن در این ترانه، عشق را هممعنای دلیلِ بودن میداند.
او میگوید اگر معشوق وجود نداشت، جهان خالی و بیهدف میبود، و انسان برای معنا بخشیدن به خود، ناچار میشد عشق را از نو بیافریند.
«Et si tu n’existais pas» سرودِ دلتنگی، سپاس و ستایش از حضورِ دیگریست آنکه وجودش، هستی را معنا میبخشد. و چقدر زیبا و قشنگ وجود تو را وصف کرد.
با افتخار تقدیم به تنها ترین عشق زندگی ام. باوفاترین و بهترینم. ریحانه عزیزم....