
آن قسمت از زندگی که در راستای یک چشم انداز روشن طی می شود " عمر فعال " نامیده می شود. افرادی که در سنین پایین تر چشم اندازی برای خود ترسیم می کنند، میزان عمر فعال بیشتری دارند. بنابراین ما در هر زمان که چشم انداز روشنی برای زندگی از امروز به بعد خود طراحی کنیم، یک زندگی فعال را شروع می کنیم. زندگی فعال باعث افزایش امید، خوشبینی، تاب آوری و کارآمدی در ما می شود که همه اینها روی هم سرمایه روانشناختی ما را تشکیل می دهند.
به بیان دیگر، طراحی چشم انداز باعث تقویت سرمایه روان شناختی ما می شود. بدون داشتن یک چشم انداز روشن در زندگی، اینکه کجا هستیم و دوست داریم در آینده نزدیک و آینده دور در کجا باشیم، چگونه می توانیم " امید " و " خوش بینی " داشته باشیم.
ضرب المثلی غربی می گوید انسان ها به سه دسته تقسیم می شوند:
چشم انداز هنر دیدن چیزی است که برای دیگران قابل مشاهده نیست البته باید توجه داشت که تصویر ذهنی در برابر آنچه می تواند تحقق یابد نیست بلکه چشم انداز یعنی درخواست و تقاضا از خود بهترمان یا بخش بهتر خودمان (توانمندی ها و تعهد و ...) که ما را یاری کند تا چیزی بیشتر و برتر از آنچه هستیم، بشویم .
ساختن یک زندگی بدون چشم انداز مثل ساختن پازل بدون داشتن تصویر دقیق از آن است. اگر در میان این هزار تکه پازل، تصویر کلی روشنی از آنچه قرار است بسازیم نداشته باشیم، ساعت ها طول می کشد تا قطعه های درست را کنار هم بچینیم و گاهی تقریبا محال می شود. و اگر قطعاتی را با تلاش فراوان کنار هم جورکنیم، اگر به طور ناخواسته یا بر اثر تصادف یا ضربه ای به هم بریزد جور کردن مجدد آنها هم سخت خواهد بود و هم بسیار نا امید کننده. در حالیکه اگر تصویر روشنی از آنچه قرار است درست کنیم در مقابل خود داشته باشیم، خیلی راحت تر قطعه ها را یکی یکی کنار هم خواهیم چید و به دقت می دانیم که کدام رنگ در کجای پازل باید بنشیند.
از این رو به گروه اول گروه آینده ساز به گروه دوم گروه فعال و به گروه سوم گروه منفعل می گویند. طراحی چشم انداز روشن ما را در گروه آینده ساز قرار می دهد.
از نظر بیشتر متخصصین حوزه هدف چینی و راهبری شخصی تدوین یک چشم انداز مناسب شش ویژگی باید داشته باشد: