
همه ما دارای تفاوتهای شخصیتی با یکدیگر هستیم و همین موضوع سبب بروز رفتارهای متفاوت در شرایط یکسان با دیگران میشود.
برخی افراد درون گرا هستند و از طرف دیگر برخی برون گرا، البته باید گفت همه افراد تا حدی از هر دو صفت برخوردار هستند ، اما یکی از دیگری قویتر است، همچنین باید رفتار خود را در شرایطی که تحت فشار و محدودیت کاری یا اجتماعی قرار ندارید، بررسی کنید.
افراد برون گرا مایل به برقراری ارتباط با افراد جدید در بیرون دایره ارتباطی خود هستند، این اشخاص معمولا برای ایجاد ارتباط پیش قدم میشوند و هنگام گفتوگو به چشمان مخاطب زیاد نگاه میکنند و پرانرژی به نظر میرسند.
در نقطه مقابل، افراد درون گرا میل چندانی به خروج از دایره امن ارتباطی خود ندارند و افراد جدید را به سختی و به کندی میپذیرند، گفت: افراد درون گرا به چشمان مخاطب کم نگاه نمیکنند و از تماس چشمی پرهیز میکنند، علاوه بر اینکه برای ایجاد ارتباط با دیگران پیش قدم نمیشوند، از تلاش طرف مقابل نیز استقبال نمیکنند.
بهتر است اشخاص درون گرا و برون گرا با هم ازدواج نکنند، اما اگر این امر رخداد لازم است به هم فضای بیشتری دهند و بخشی از زمان روزانه یا هفتگی را به میل خود معاشرت کنند تا هیچ یک احساس محدودیت و فشار بیش از حد نکند.
با گذشت زمان که دایرههای ارتباطی زوجها با هم پیوند میخورد و اشتراک بیشتری ایجاد میشود، این تعارض کاهش چشمگیری خواهد داشت.
اشخاص درون گرا ممکن است سرد یا بی روح به نظر برسند، بی میلی آنها به ارتباط را با نامهربانی اشتباه نگیرید. آنها بی معرفت یا بی روح نیستند، بلکه انرژی خود را برای اشخاص محدودی صرف میکنند، عجله نکنید و به او زمان کافی بدهید.
افراد برون گرا را افرادی ناپایدار، دمدمی و تنوع طلب ندانیم، همچنین نباید مهارت ارتباطی را با میل به ارتباط اشتباه بگیریم، چرا که برخی از افراد با وجود میلی که به ارتباط دارند، به دلیل نداشتن مهارت یا اعتماد به نفس کافی موفق به ایجاد ارتباط نمیشوند و برخی نیز به دلایل شغلی یا اجتماعی مهارت خویش را گسترش دادهاند، اما میل چندانی در باطن ندارند.