گفتگو با فرشتۀ تنهایی
«اثر: حجت بقایی»
همه چیز
از همانجایی شروع شد
که دیوارهای این شهر
دیوارهای خانۀ من شدند
دیوارهایی که
وقتی به آنها تکیه می‌دهم
صدایِ خالیِ خودم را
می‌شنوم.
یادم می‌آید...
سالها پیش
اگر
لرزه‌ای بر اندامِ دلم می‌افتاد
اگر آسمانِ روحیم ابری می‌شد
راهِ مشهد را بلد بودم.
آن زمان
آقای غریبِ من
در میانِ گنبدِ زرین
منتظرِ درد دلهای من بود.
هر بار که دلتنگ می‌شدم
خودم را
در میانِ جمعیتِ زائران می انداختم
و می‌دیدم که چطور
در آغوشِ حرم
دوباره جان می‌گیرم.
اما حالا...
انگار
در این کوچه‌پس‌کوچه‌های غریبگی
آدمِ دیگری شده‌ام.
آدمی که خودش را نمی‌شناسد.
آدمی که
وقتی در آینه نگاه می‌کند
چشمانش را
از ترسِ خودش می‌دزدد.
حتی
وقتی به سمتِ مشهد فکر می‌کنم
یک دیوارِ نامرئی
میانِ من و زیارت بالا می‌آید؛
دیواری
ساخته شده از
احساس گناه
از گم‌شدگی
از این حسِ تلخ که:
«شاید دیگر
لیاقتِ آن نگاهِ مهربان را ندارم.»
اینجا
در این خلوتِ بی‌پایان
فرشتۀ تنهایی رفیقِ همیشگیِ من شده است.
او
تنها کسی است که
در سکوتهای شب
مرا می‌بیند.
ما ساعتها با هم حرف می‌زنیم؛
او
از سکوت می‌گوید و
من از غریبگی.
آنقدر
غرق در این گفتگویِ بی‌صدا شده‌ام
آنقدر مشغولِ تماشایِ سایه‌هایِ تنهاییم
که انگار...
انگار
حتی امام هم
دیگر مرا نمی‌طلبد.
انگار
آن مِهرِ همیشگی
به خاطرِ این همه
دور بودن
کمی سرد شده است.
یا شاید...
من
آنقدر
در غبارِ خود فرو رفته‌ام
که دیگر
صدایِ ندایِ «بیایید» را نمی‌شنوم.
آقا...
جهانِ من
بدونِ تو
یک رنجِ بی‌نهایت است.
یک خلاءِ عظیم
که هیچ چیزی
حتی
تمامِ خلوتهای من
با این فرشتگان
نمی‌تواند آن را پر کند.
تحملِ ندیدنِ تو
تحملِ این فاصله.
فقط
به حرف آمدنِ راحت است...
اگر کسی بود
که بشنود
اگر کسی بود
که بفهمد
که این تنهایی
فقط یک نبودن نیست
بلکه...
حسِ از دست دادنِ توست.
. ./\. ./\. ./\. .
روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه
https://eitaa.com/hojjatbaghaei/
خبرنگار 1401
https://virgool.io/@bidardel/12fereshte-tanhaei-uwpz3oybwz9n
روزنوشتهای حجت بقایی
#ادبیات_فارسی
#مشهد_الرضا
#شعر_نو
#امام_رضا (ع)
#مشاور_تحقیق_و_توسعه
#حجت_بقایی
#شعر
#فرشتۀ_تنهایی
#انگیزشی
#آرامش
#خلوت
