
اگر چند دقیقهای نظرات کاربران در یوتیوب را مرور کنید، بهخوبی متوجه میشوید که یکی از صحنههای انیمیشن «درون و بیرون ۲» (Inside Out 2) توجه بسیاری از والدین را به خود جلب کرده است.
برخی از واکنشهای کاربران به این صحنه عبارتاند از:
«مثل یک تکنیک دفاعی است که در نهایت تو را از درون تکهتکه میکند.»
«احتمالاً یکی از بهترین اوجهای داستانی یک فیلم دیزنی در قرن بیستویکم است.»
«من این صحنه را با تمام وجود حس کردم!»
همه این واکنشها به لحظهای مربوط میشوند که رایلی، شخصیت اصلی فیلم، با احساس اضطراب روبهرو میشود.
فیلم اول درون و بیرون که در سال ۲۰۱۵ اکران شد، بیشتر بر احساسات پایهای مانند شادی، غم و خشم تمرکز داشت. در قسمت دوم، رایلی که اکنون ۱۳ ساله شده و وارد مرحله جدیدی از زندگی خود میشود، احساسات پیچیدهتر و تازهای را تجربه میکند.
این صحنه با بازی هاکی رایلی آغاز میشود؛ جایی که او پس از برخوردی تصادفی با یکی از دوستانش، به جعبه جریمه میرود. رایلی برای عملکرد خوب در مسابقه تحت فشار زیادی قرار دارد و میخواهد بهترین عملکرد ممکن را داشته باشد.
پس از خروج از زمین، افکار او با سرعت زیادی شروع به حرکت میکنند. اضطراب کنترل اوضاع را در ذهن رایلی به دست میگیرد و سایر احساسات نمیتوانند بهراحتی شرایط را آرام کنند.
این آشفتگی زمانی فروکش میکند که «شادی»، بهعنوان یکی از احساسات اصلی رایلی، به اضطراب کمک میکند تا کنترل بیش از حد خود را رها کند.
این صحنه یادآوری مهمی است که احساسات کودکان ساده و تکبعدی نیستند و گاهی چند احساس مختلف میتوانند همزمان بر رفتار و افکار آنها تأثیر بگذارند.
اضطراب نیز یکی از تجربههای رایج دوران کودکی و نوجوانی است و به همین دلیل، شخصیت «اضطراب» در درون و بیرون ۲ برای بسیاری از والدین و کودکان قابلدرک و آشناست.
حتی اگر فرزند شما این انیمیشن را ندیده باشد، میتوانید از موضوع اضطراب بهعنوان فرصتی برای شروع یک گفتوگوی صمیمانه درباره احساسات استفاده کنید.
والدین زمانی میتوانند بهتر از فرزند خود حمایت کنند که فضایی امن، آرام و بدون قضاوت برای صحبت درباره نگرانیها و احساسات او ایجاد کنند.
اگر نمیدانید گفتوگو را از کجا شروع کنید، میتوانید از این ۱۰ سؤال کمک بگیرید:
به کودک فرصت دهید احساس خود را با کلمات خودش توصیف کند.
این سؤال میتواند به کودک کمک کند تجربههای احساسی گذشته خود را راحتتر بیان کند.
توجه کودک به نشانههای جسمی مانند تپش قلب، دلدرد، لرزش یا تنش عضلانی میتواند به شناخت بهتر احساساتش کمک کند.
از کودک بپرسید چه چیزهایی به او کمک میکنند احساس آرامش بیشتری داشته باشد.
این سؤال میتواند شروع خوبی برای صحبت درباره افکار تکرارشونده و نگرانیهای ذهنی باشد.
با آرامش به پاسخ کودک گوش دهید و بدون قضاوت درباره تجربه او صحبت کنید.
گاهی کودک نمیتواند نگرانیهای خود را بهخوبی دستهبندی کند. این سؤال به او فرصت میدهد درباره نگرانیهای مختلفش صحبت کند.
این سؤال میتواند به والدین کمک کند متوجه شوند آیا اضطراب باعث اجتناب کودک از برخی موقعیتها شده است یا خیر.
صحبت درباره تجربه دوستان میتواند به کودک کمک کند احساس کند در تجربههایش تنها نیست.
این سؤال به کودک نشان میدهد که احساساتش برای والدین مهم است و میتواند درباره نوع حمایتی که نیاز دارد صحبت کند.
کودکان نیاز دارند بدانند که تجربه اضطراب به معنای ضعف یا شکست آنها نیست. مهم است که هنگام صحبت با کودک، ابتدا به احساسات او گوش دهید و از کوچک شمردن نگرانیهایش خودداری کنید.
به جای جملاتی مانند:
«چیزی نیست، نگران نباش.»
میتوانید بگویید:
«میفهمم که این موضوع برایت نگرانکننده است. میخواهی دربارهاش با من صحبت کنی؟»
گفتوگوی همدلانه به کودک کمک میکند احساس کند شنیده و درک میشود.
به فرزندتان یادآوری کنید که همیشه میتواند درباره نگرانیها و احساساتش با شما صحبت کند.
اگر اضطراب کودک شدید، مداوم یا مختلکننده زندگی روزمره، خواب، مدرسه، روابط اجتماعی یا فعالیتهای معمول او شده است، بهتر است برای ارزیابی و دریافت راهنمایی مناسب از یک متخصص سلامت روان کودک و نوجوان کمک بگیرید.
اضطراب بخشی از تجربه انسانی است و کودکان نیز ممکن است در دورههای مختلف زندگی آن را تجربه کنند. آنچه اهمیت دارد این است که کودک احساس نکند برای بیان نگرانیهایش تنهاست.
با فرزندتان گفتوگو کنید، با دقت به حرفهایش گوش دهید، احساسات او را جدی بگیرید و به او اطمینان دهید که برای شنیدن و حمایت از او حضور دارید.
این مطلب با الهام از مفاهیم مطرحشده درباره احساسات و اضطراب در انیمیشن «درون و بیرون ۲» (Inside Out 2) و با تمرکز بر گفتوگوی والدین با کودکان درباره احساسات، برای مخاطبان شبکه اوقات فراغت بازنویسی و تدوین شده است.
بازنویسی و تدوین: شبکه اوقات فراغت