وقتی میخواستم شروع به نوشتن این مطلب کنم با خودم گفتم بزار ۱۰۰ قانون رو برای مینیمالست شدن بنویسم، اما مینیمالیسم اینطوری کار نمیکنه ?
هیچ کتاب قانونِ مینیمالیست واقعی وجود نداره.
چیزی که برای زندگی من ارزش زیادی به ارمغان میاره میتونه مانع زندگی شما بشه؛ علاوه بر اون چیزهایی که یکبار ارزش افزوده داره؛ ممکنه همیشه ارزش افزوده ش ادامه پیدا نکنه. بنابراین، ما باید دائماً نه تنها چیزهایی رو که به دست می آریم، بلکه چیزهایی را که به اونها پایبند هستیم رو زیر سوال ببریم.
از اونجاییکه مینیمالیسم، پادزهری برای خواستهها و امیال ما نیست و از اونجاییکه مثل خیلی از مردم؛ من و پَری هنوز هم براساس انگیزههامون عمل میکنیم، با مطرح و اجرا کردن این قوانین و تاکتیکها، سعی کردیم جلوی مصرف گرایی و سازماندهی بیخود رو بگیریم.
خوب، سادهترین راه برای سازماندهی چیز میزهای خودمون، خلاص شدن از شّرِ اکثرشونه، بیایین باهم بریمو قوانین به درد بخورمون رو بررسی کنیم.
من ۱۶ تا قانون و تکنیک دارم که تو این مطلب، سه تاشون رو باهاتون به اشتراک میزارم، و هر چند وقت یکبار قوانین دیگه رو هم اضافه میکنم، تا ۱۶ تا تکمیل بشه.

خیلی از راه و روشهای مینیمالیستی که مطالعه کردم یا دیدم شدیدا افراطی بودند!!!
حدود ۷ سال پیش، زمانیکه برای اولین بار، با مینیمالیسم آشنا شدم، احتمال زیاد من هم خیلی اِفراطی بودم.
به همین دلیل، سعی کردم بهترینهایی که برای من جواب دادند رو جمعآوری کنم. برای شروع بهترین روش بازی مینیمالیسم ۳۰ روزه س، این روش، برای هزاران نفر جواب داده و باعث شده اونها از شّرِ شلوغ کردن خونه، ماشین و دفترکارشون راحت بشن.
پس بیایین باهاش روبرو بشیم، حَتی فکرِ "بی نظمی" در بهترین حالت، خَسته کننده و در بَدترین حالتش خیلی وحشتناکه!
منظورم اینه که، کدوم از ما میخواد آخر هفتهِی خودشو صَرف تمیزکردن کُمد، اَنباری یا گاراژِ خونه ش بکنه؟؟؟
اوهههه!!! به همین دلیل، بیایین با چاشنیِ رقابت؛ این بازی دوستانه رو شروع کنیم.
حالا وقتشه روش بازی رو براتون شرح بدم :
همیشه، چند روزی یا چند ساعتی به شروع ماه جدید مونده، درست نمیگم؟! پَس بَهونهای برای گفتن اینکه من از فردا شروع میکنمووو، همین شَنبه نداریم.
اول برید این موضوع رو با یکی از دوستاتون، افراد خونواده، همکارتون یا حتی "دشمن اصلیتون" که تمایل داره با شما همراه بشه، مطرح کنید که "این بازی فلان تاریخ شروع میشه ..."
هر کدوم از شما، باید تو روز اول ماه از شّرِ یک وسیله خلاص بشه، تو روز دوم دوتا چیز، تو روز سوم ســـــــه تا و به همین ترتیب میره تا روز آخر ماه ?
کلکسیون / تزئینات / لوازم الکترونیکیِ آشپزخونه / مبلمان / کُلاه، مَلافه، لباس، حوله / ابزار و هر خنزِر پِنزِری
فَرقی نمیکنه که؛ مازاد خودتون رو اهدا کنین، بفروشین، بازیافت کنین یا هرچی؛ هر وسیله اضافی تون رو تا سَر شب از خونهتون باید خارج کنید و اون وسیله، از زندگیتون پَر میکشه و میره (آخخییییششششش)
اَولش خیلی ساده بنظر میاد، چون هرکسی، میتونه چندتا آیتم رو از وسایلش حذف کنه؛ اما، وقتی به این فِکــــــر کُنی که، تو یه روز باید همزمان از دستِ دوازده تا وسیله اضافه ت خلاص بشی خیلی سخته، فکـــــر کن به هفتهی دوم یا روزهای آخر!!!
هرکی بیشتر این موضوع رو ادامه بده؛ برنده است. اگر هردوی شما تا آخر ماه بتونین ادامه بدین، هر دو برندهاید، هورااااآا ? اگر هم با بیش از دو نفر دارید میرید جلو، امتیاز بزارید و جایزه تعیین کنین؛ البته این باعث نشه کــه یه چیز دیگه اضافه کنید به زندگیتون ?
اگر دوست داشتین منم از این موضوع باخبر بشم، تو توئیتر از هَشتگِ #بازیمنیمال استفاده کنین، مَنم میتونم راحتتر پیداتون کنم.

اگر میخواهید یک وسیله خوب، که به زندگیتون ارزشی رو اضافه کنه داشته باشید! من یه اسکــــــنر با کــــــــیفیت رو پیشنهاد میکنم، البته، با توجه به پیشرفت تکنولوژی؛ یه گوشی با کیفیت، یا یک دوربین عکاسی دیجیتال خوب هم میتونه به کار شما بیاد...
منظورم این نیست که، حتما برید یه اِسکنر یا گوشی بخرید، اگر گوشیتون یا دوربین دیجیتالتون، خوب عکــــــــــس میگیره، همون کافیه. نرید گوشی بخرید با ۲۰۰۰ مگاپیکسلِ فِلانُ و بَهمِدان. اگر کسی رو میشناسید، ازش اسکـــنر یا دوربینش رو، موقت اَمانت بگیرید، چون فکر میکنم مُتاسفانه الان قیمتها تو ایران، سر به فَلَک میکشه ؟!
اگر مِثل من بودین، حَتما تا الان کلی جعبه و آلبوم عکس و از این جور چیزا دارید، که یا تو کمده، یا تو انباری داره خاک میخوره، یا مثل همیشه تو یه کیف چرمی، شبیه کیف چرمی همیشگیه باباها، جا خوش کرده، و منتظره یِــه روزی یِه کسی بیاد بهش سَر بِزنه!
راستشو بخواهین، مَنَم هَمین چالشُ داشتم، این عکسها، هیچ ارزش افزودهای برای زندگی من نداشت، چـــــون همیشه یه گوشه، یا توی آلبوم بودن، یا داشتن خاک میخوردن؛ و ترس اینکه برم و تمیزشون کنم هم بیشتــــــر از اون، باعث میشد که من بزارم همونجا، جاشون گرم تر بشه "بنظر خیلیا من خُل و چِلم، اما اصلا مهم نیست"
من مهمونی اسکن عکسهاروو شروع کردم ...
یه اسکنر داشتم و شروع کردم از یه کنار، به اسکن عکسها، آلبوم به آلبوم، پاکت به پاکت و برو تا آخر؛ همه ش رو روی مموری یا اکانتم ذخیره کردم و اینطوری، هر اتفاقی برای خونه و وسایلم بیافته،خاطراتم جاشون محفوظه، هیچ سِیل، باد یا بارونی نمیتونه عکسهام (خاطراتم) رو خراب کنه؛ هیچ آلبوم عکس کثیف و کَپَک زَدهای باعــــــث نمیشه، عکسام بهشون بِچَسبه و از بین بِره ?
اونهایی رو که دوست دارم، همیشه میزارم تو لیست علاقهمندیهام، تا همیشه جلوی چشمم باشن و الباقی ش رو هم هر زمان بخوام، مرور میکنم، خداحافظظظظظ آلبومهای کپکی، جعبههای همیشه خاک گِرفته ....
ناگفته نمونه، خاطرات جزو اقلام مادی نیستن، و خیلی هم با ارزشن؛ با روشِ من، این خاطراتِ با ارزش، هَمیشه و همه جا، همراه من هستن، بدون اینکه جایی از زندگی من رو بصورت فیزیکی اِشغال کنن
خوب دیگه، میهمونی تمومه (اسکن عکسهام رو میگمااا)
حالا وقت چیه؟؟؟
چه اتفاقی بهتر از اینکه، دوستام یا خونواده م رو دعوت کنمُ، و دور هم، بشینیم و عکسهای خاطره انگیز، جالـــبُ، احمقانهی من و دنیای گذشته م رو مرور کنیم و از یک شَبِ لِذَت بَخش و شامِ خوشمزه لذت ببریم.
فراموش نشه، هنوز یه آلبوم دیگه اون گوشه مونده بود؛ اونم دلش یه میهمونی اسکن عکس میخواد، که خاطراتم، بازم مرتبتر، کنار هم تو آلبوم دیجیتالم یا مموریم بشینن، پس بزودی میهمونی اسکن بعدی رو میگیرم ...
بخش بعدی رو میتونی از اینجا بخونی، مرسی که وقت گذاشتی و با من همراه شدی :)