در سالهای اخیر، دوربینهای درونکورهای به یکی از فناوریهای کلیدی برای پایش فرآیندهای دما بالا در صنایع انرژیبر مانند فولاد، پتروشیمی و سیمان تبدیل شدهاند. این دوربینها با تصویربرداری حرارتی و نوری بهصورت آنلاین ، امکان شناسایی زودهنگام اختلالات، کنترل یکنواخت دما، کاهش توقفهای ناگهانی و افزایش ایمنی اپراتورها را فراهم میکنند.
در شرایطی که بحران انرژی در ایران به یکی از دغدغههای حیاتی اقتصادی بدل شده و فشار بر شبکه تأمین گاز صنایع بزرگ بهویژه در فصول سرد بهطور بیسابقهای افزایش یافته، استفاده از فناوریهایی که مصرف سوخت را کاهش داده و بازده کورهها را بالا ببرد، ضرورتی انکارناپذیر است.
از سوی دیگر، با توجه به سیاستهای جهانی در مقابله با تغییرات اقلیمی، پیشبینی میشود مالیاتها و محدودیتهای بینالمللی بر گازهای گلخانهای در آیندهای نزدیک صنایع صادراتمحور ایران را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، ارتقاء بهرهوری انرژی و کاهش انتشار CO₂ از طریق ابزارهایی مانند نظارت تصویری دقیق درونکورهای، نهتنها جنبه فنی بلکه اهمیتی راهبردی و رقابتی نیز دارد.
با وجود این تحولات، متأسفانه بسیاری از واحدهای صنعتی در کشور، بهویژه در حوزههای فولاد و پتروشیمی، هنوز بهطور سیستماتیک از این فناوری بهرهبرداری نکردهاند و همچنان به پایشهای دستی یا ابزارهای سنتی اکتفا میکنند. این موضوع سبب هدررفت انرژی، استهلاک تجهیزات، افزایش ریسک عملیاتی و کاهش رقابتپذیری در بازارهای جهانی شده است.
در این گزارش، به بررسی نقش، ساختار، مزایا و چالشهای استفاده از دوربینهای درونکورهای در صنایع دما بالای ایران و جهان پرداخته میشود؛ تا مسیر بهکارگیری مؤثرتر این فناوری در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سوخت، و عبور از بحران انرژی و زیستمحیطی روشن گردد.