
اسکرام یکی از روشهای توسعه نرمافزار هست که امروز خیلی از شرکتها دارن ازش استفاده میکنن، مهمترین ویژگی مثبتش هم اینه که از متود agile تبعیت میکنه و خب خروجی بهتری رو نسبت به سایر روشها میده. اما یه سوال مهم: واقعا این روش میتونه پایهای برای شکلدهی به یک شرکت نرمافزاری باشه؟
همونطور که میدونید، این روش هیچ وقت نیومده تا روابط داخل یک شرکت نرمافزاری رو ایجاد کنه، برای همین هم هیچ نظری برای ساختار سازمان و اینجور حرفا نداره! اما بعضی استارتاپها ساختار حرکت چرخدنده های شرکتشون رو روی این روش میبندن و وقتی بزرگ میشن به مشکلات متعددی بر میخورن. از جمله این که تیمهای بازاریابی، عملیات و حتی محصول نمیتونن روابط خودشون رو با نقشهای این روش معلوم کنن. بالاخره وقتی تیم فنی شرکت با این روش ضرباهنگ مخصوصی پیدا میکنه، باقی اعضای شرکت هم باید بتونن با این ضرب آهنگ خودشون رو هماهنگ کنن.
خلاصه به این دلیل، شما برای هماهنگ کردن ساختار شرکتتون نباید اون رو بر روی روش اسکرام سوار کنيد، چون اسکرام اصلا حرفی برای این قسمت نداره، چون شرکت شما فقط تیم فنی نیست و هزار قسمت دیگه هم داره. برای همین شما باید برید سراغ متودهای توسعه محصول که ذیل اونها متودهای مدیریت محصول جا میگیرن. این متودها راجع به تمام اجزا شرکتهایی که محصولهای توسعه محور دارن(مثل نرمافزارها) حرف میزنن.