یکی از بهترین روش ها برای کم کردن استرس نوشتن است. من می نویسم تا روان سالمتری داشته باشم.

در دو سال و نیم اخیر استرس های بین فردی زیادی بهم وارد شده، و به شدت نیاز دارم که تراپی بشم. امکانش اما فعلا وجود نداره، و برای همین فعلا نوشتن رو انتخاب کردم. از چیزی که تجربه کردم بگم. چی میشه که آدما دست به انتخابای خود-تخریبگری میزنن؟ کی داره چیو تنبیه می کنه که میشه این؟ چرا با انتخابای نادرست دشمنی می کنیم با خودمون؟ زندگیمونو چرا دشوار می کنیم؟ چطوری باید واکنش نشون بدیم به موقعیت های مختلف زندگی؟ کجا منعظف باشیم و کجا سفت و سخت؟ هجوم افکار ناخوشایند رو چطوری مدیریت کنیم و وقتی این هجوم میشه وسواس چکار کنیم؟ چرا امشب انقد تحت فشارم که بی قراریم از حرکت پاهام قشنگ معلومه؟ خدایا این همه سوال رو چطوری جواب بدم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا انقدر فکرم به هم ریختس؟ اه. نمیشه زندگی دکمه بازگشت داشته باشه؟
ممکنه فک کنید این نوشته مال یک روان شناسه یا یک روانی. بهتون حق میدم.