در روانشناسی یه روش درمان داریم به اسم درمان شناختی رفتاری. تو این نظریه به خوبی شرح داده شده که چطوری ناراحت میشیم و ناراحتیمون ادامه پیدا می کنه. ممکنه ما فکر کنیم که مثلا یه اتفاقی میفته و اون اتفاق باعث خوشحالی و یا ناراحتی یا هر احساس دیگه ای در ما میشه. اما اینجا یه سوال پیش میاد: دوستم که کنار من بود چرا به این اتفاق اونطوری که من واکنش عاطفی نشون دادم، واکنش عاطفی نشون نداد؟ ساده تر اینکه چرا فلان حرف منو ناراحت کرد اونو نه؟

ذهن ما به عنوان یک واسطه میاد و اطلاعات دریافتی رو پردازش میکنه و بهشون معنا میبخشه. طوری که ذهن ما به اتفاقات معنا میبخشن تعیین کننده ی نوع احساسات ماست.