مُردگی

پرسید: «تو همیشه نسبت به این مسائل این جوری بودی، یا اخیراً این طوری شدی؟» خودم هم نمی‌دانستم. فقط می‌دانستم چیزی در من مُرده. نمی‌دانم آن حس و شور و زیبایی گذشته واقعی بود یا نه، امّا به هر حال رنگ و بویی می‌داد به این نامش زندگی. از یک جایی به بعد دیگر خیلی چیزها اهمیتشان را از دست دادند. دیگر مهم نبود این بشود یا آن. مهم نبود دیگران چه می‌گویند یا چه انتظاری دارند. چی حالم را خوش می‌کند و چی ناخوش. از یک جایی به بعد دیگر هیچ چیز مهم نبود.

حالا گاهی جای خالیِ حسی غریب در من درد می‌کند. امّا می‌گذرم. و فراموش می‌کنم.