
در اینجا قرار است تکنیکهای مدیریت خشم را باهم مرور کنیم. البته زود قضاوت نکنید، قرار نیست به شما بگوییم که نباید خشمگین شوید.
در ابتدا برای شما پرسشنامه معتبر پرخاشگری آرنولد اچ باس و مارک پرسی را گذاشتهایم. برای پاسخگویی کافیست هر عبارت را بخوانید و ببینید چقدر در مورد شما صادق است و به خودتان نمره بدهید.



تفسیر نتایج:
در ابتدا میبایست به دو نکته اشاره شود:
1- خشم پوشیده نقابدار: مخفی است! حتی خودتان هم ممکن است متوجهاش نباشید. مثلا وقتی بیدلیل زیرآب کسی را میزنید ممکن است یک خشم پنهان انگیزه واقعی شما باشد!
2- خشم همراه با سوء ظن: یکی از عواملی که نمیگذارد به بقیه اعتماد کنید میتواند خشم باشد.
3- خشم ناگهانی: با یه بوق ساده، دست به یقه میشوید! معمولا حاصل خشمها و استرسهای مدیریت نشدهی سابق هستند.
4- خشم همراه با شرم: در کمالگراها و افرادی با اعتماد به نفس پایین رخ میدهد، نسبت به کوچکترین انتقادها واکنش شما تند میشود.
5- خشم عمدی: معمولا وقتی استفاده میشود که میخواهید بقیه را به چیزی مجبور کنید. در پسران نوجوان بسیار شایع است.
6- خشم عادی: هویت عصبی ناشی از عادی شدن خشم برای شماست.
7- خشم اخلاقی: شخص خودش را برتر میداند و برای همین در برابر مخالفینش دچار خشم میشود.
8- خشم از خود
چهار مرحله اصلی داریم:
شما در هر مرحله قادرید که زنجیرهی خشم را قطع کنید اما آیا این کار لازم است؟
1- پیامدهای جسمانی: مثل تپش قلب، افزایش فشارخون، مشکلات گوارشی و...
2- پیامدهای روحی-روانی: مثل فاصله گرفتن از دیگران، ناتوانی در تصمیمگیری، احساس شرم بابت معذرت خواهیهای مکرر بعد از عصبانی شدن، افسردگی و...
3- پیامدهای اخلاقی-اجتماعی: مثلا ادم عصبی تبدیل به عروسک بقیه میشود و از او سواستفاده میگردد.
1- خلاف تصورتان خشم میتواند پرخاش و خشونت را کاهش بدهد! شما با علائمی که احساس خشم برایتان ایجاد میکند (مثل سرخی گونهها) به بقیه نشان میدهید که مراقب رفتارشان باشند!
2- خشم میتواند نوعی هیجان سازنده باشد که به بقیه نشان بدهد شما فرد صادق و صریحی هستید و کمک کند تا به شما اعتماد کنند.
3- خشم نوعی استراتژی در مذاکره است!
4- احساس خشم به شما کمک میکند که خودتان را بهتر بشناسید! به قول کارل یونگ :"هر چیزی که ما را خشمگین سازد، میتواند ما را به خودآگاهی و شناخت بهتر از خودمان هدایت کند."
1- شخصی سازی: به ما یاد دادند که مسئولیت پذیر باشیم و گاهی ما آنقدر در این کلیشه فرو میرویم که کوچکترین انتقاد به یک کار یا حرف را، زیر سوال رفتن خودمان میبینیم.
2- فاجعه سازی: ممکن است تحت استرسهای شدید (فرضا بیکارن)، از یه اتفاق ساده تو ذهن فاجعه بسازیم و خشمگین شویم.
3- پیشگویی کردن و عمومیت دادن: گاهی ذهن ما شروع میکند به پیشگویی آینده بر اساس اتفاقات جاری!
4- ذهن خوانی کردن: گاهی ناخودآگاه رخ میدهد! یک چشم غره ساده موقع رانندگی ممکن است جرقه یک دعوای حسابی باشد!
5- فیلتر کردن: گاهی شروع میکنیم به شنیدن و دیدن آن چیزی که باعث میشود منفجر شویم! معمولا این اتفاق نتیجه قورت دادن خشمهای قبلی است!
6- تفکر دوقطبی: نداشتن دید خاکستری در دنیا باعث میشود که بیشتر خشمگین شویم.
1- کمالگراها
2- آنان که اجازه خطا و اشتباه نداشتهاند
3- آنانی که از شنیدن و خواندن عقاید جدید طفره میروند
4- آنانی که مجبور بودند همواره شجاع باشند
5- افراد با اعتماد بنفس کم
1- واپس رانی: تو خودش میریزیم و فراموش میکنیم! (شیوهی بد ابراز خشم)
2- جابجایی: عامل اصلی را فراموش میکنیم و به عوامل فرعی گیر میدهیم. (شیوهی بد ابراز خشم)
3- سرکوب:انکار و هدفگیری به سمت خود. (شیوهی بد ابراز خشم)
4- انفجاری: شکستن و داد زدن. (شیوهی بد ابراز خشم)
5- بازی دادن افراد: خشم از افراد رخ داده و خودش را به شکل زیرآب زنی نشان میدهد! (شیوهی بد ابراز خشم)
6- از خود گذشتگی و فداکاریهای مفرط! (شیوهی بد ابراز خشم)
7- رفتارهای وسواس گونه و اعتیاد! (شیوهی بد ابراز خشم)
8- کنترل خشم: (قابل بحث است)
9- رویارویی با خشم. (شیوهی بد ابراز خشم)
با موضوع عادلانه برخورد کنید. از بحث دست بکشید. روابط را در اولویت قرار بدهید. بر موضوع فعلی تمرکز کنید نه دعواها گذشته.صادقانه و جراتمندانه از احساسات خود حرف بزنید.
یک سوال غلط: چگونه از بروز خشم جلوگیری کنیم؟
سوال درست: چگونه از بروز خشم نابجا جلوگیری کنیم؟
اقدامات عملیتر:
تکنیک های مدیریت خشم:
امیدواریم که این پست کمککننده بوده باشد.