ویرگول
ورودثبت نام
سعید رهنما
سعید رهنماجایی برای نگاه دقیق به انسان، سینما، تئاتر، روانشناسی و موسیقی. من سعید رهنِما با نگاهی مستقل و تحلیلی، فراتر از ظاهر، از تجربه، فرم و درون می‌نویسم. برای مخاطب جدی و دقیق
سعید رهنما
سعید رهنما
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

اگر زندگی عادلانه نیست پس چرا باید آدم خوبی باشیم؟

معنی زندگی عادلانه چیست؟
معنی زندگی عادلانه چیست؟

نوشته : سعید رهنما

وقتی پست قبلی درباره کارما را نوشتم، دوستانم به من گفتند: پس اگر قرار نیست جهان همیشه بین خوب و بد حساب و کتاب کند چرا باید خوب باشیم؟

گاهی با خودمان فکر می کنیم آدم خوب بودن باید نتیجه ای داشته باشد، اگر راستگو باشم باید به من اعتماد کنند. اگر درستکار باشم باید موفق شوم. اگر به دیگران خوبی کنم باید آنها هم با من خوب رفتار کنند و اگر کسی را نرنجانم نباید زندگی مرا برنجاند. اما زندگی چنین قراردادی با ما امضا نکرده است. ممکن است آدمی سالها درست زندگی کند و باز هم شکست بخورد، ممکن است کسی به دیگران وفادار باشد و خودش خیانت ببیند، ممکن است انسانی تمام عمر برای خانواده اش زحمت بکشد و در نهایت با تنهایی روبه رو شود و از آن طرف آدم هایی را ببینیم که دروغ می گویند و خیانت می کنند و حتی سالها هم زندگی راحتی دارند.

پس شاید پاسخ همین جاست. اگر خوب بودن فقط برای این باشد که چیزی به دست بیاوریم در واقع خوب نیستیم، ما داریم معامله می کنیم. من به تو خوبی می کنم تا زندگی هم به من خوبی کند. اما اگر روزی بفهمیم چنین معامله ای وجود ندارد چه؟ اگر بفهمیم ممکن است هیچ پاداشی در کار نباشد؟

اینجاست که معنای واقعی اخلاق تازه خودش را نشان می دهد. آدم خوب بودن شاید به این معنا نباشد که همیشه برنده باشی. به این معناست که اجازه ندهی بدی دیگران تو را شبیه خودشان کند. اگر کسی به تو ظلم کرد انتخاب تو این نیست که حتما او را ببخشی یا فراموش کنی. انتخاب اصلی این است که آن ظلم چه چیزی از تو بسازد :

آدمی تلخ تر

بی اعتمادتر

خشن تر

یا انسانی که هنوز می تواند مرز داشته باشد و در عین حال انسانیت خودش را حفظ کند. شاید یکی از سخت ترین شکل های اخلاق همین باشد. این که وقتی دنیا با تو خوب رفتار نکرد هنوز تصمیم بگیری خوب بمانی، نه از سر سادگی، نه به این دلیل که فکر می کنی دنیا حتما یک روز پاداشت را می دهد، بلکه چون نمی خواهی شخصیتت را به رفتار دیگران واگذار کنی. شاید عدالت همیشه در اتفاقاتی که برای ما می افتد دیده نشود، اما می تواند در انتخابی که در برابر آن اتفاق می کنیم شکل بگیرد و شاید در نهایت سوال اصلی این نباشد که :

«اگر دنیا عادلانه نیست چرا باید آدم خوبی باشم؟»

بلکه این باشد

«اگر قرار نیست دنیا، برای خوب بودن من تضمینی بدهد، آیا هنوز می خواهم همان انسانی باشم که خودم به بودنش احترام می گذارم؟»

شاید اخلاق واقعی از همین جا شروع می شود.


زندگیموفقیتخودشناسیروانشناسی
۱
۰
سعید رهنما
سعید رهنما
جایی برای نگاه دقیق به انسان، سینما، تئاتر، روانشناسی و موسیقی. من سعید رهنِما با نگاهی مستقل و تحلیلی، فراتر از ظاهر، از تجربه، فرم و درون می‌نویسم. برای مخاطب جدی و دقیق
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید