اقدس(پرده‌ی اول)

۶۲ سال پیش…سال ۱۳۴۱ خورشیدی

من شیش سالمه…

صدای بستنی‌فروش میاد . فکر کنم کوچه پشتی پرسه میزنه.همون که روی چرخش یه یخدون گذاشته ، توش پر از بستنی‌نونیِ گِرد داره.

بابا بِهِم دو تا سکه ده‌شاهی داد برم برای خودمو زری بستنی بخرم. خودشم رفت پشتِ خونه ،پیش اِبرام(ابراهیم) یه سَری به گاوا بزنه.

دست زری رو گرفتم رفتم جلوی‌در تا بستنی فروش نزدیک خونمون برسه. یکم طول کشید . تا اومد ،با قدمای تند اونقدر که زری بتونه پا به پام بیاد رفتمو ده شاهی‌ها رو دادمو دو‌تا بستنی نونی خریدم.زری شروع کرد بستینشو لیسیدن.

هنوز از درِ خونه نیومده بودیم تو …این ممدِ دَله باز بستنیِ زری رو قاپ زدُ در رفت .

هر دفعه ممدِ بی‌شعور خوراکی‌ِ منو زری رو کِش میره بعدشم بابا داد میزنه کره‌خر برای چی خوراکیِ بچه رو میگیری . زری هم که فقط سه‌سالشه شروع می‌کنه به جیغو دادُ ،گریهُ،پا کوبیدن . حالا باید از بستنیِ خودم بهش بدم ساکت شه.

بعدا فکر کردم ای‌کاش ممد هیچ‌وقت بستنیِ زری رو نمی‌دزدید. ایکاش همه‌ی بستنی‌‌هام رو به زری می‌دادم .

تابستونِ سال بعد ، زری دیفتیری گرفت. گلوشو دهنش زخم شدُ ورم کرد.یه هفته بعد هم مُرد.

۲۳ اسفند ۱۴۰۳

#پروین_داننده