
تولد ناصر و اکرم دو تا بچهی آخر، ( حدود سالهای ۱۳۴۵_۱۳۴۸)
من سیزده سالم شده .توی این فاصله که من ترک تحصیل کردمُ رفتم کلاس خیاطی ، مامان ناصر هم زایید.
الان هم که تقریبا دو سال از تولد ناصر میگذره مامان دوباره حامله شد.
امروز غروب مثل هر روز سرمون گرم جمع کردن کارای دکّونُ گاوداری بود که مامان دردش گرفت. دیگه مثل قبل قابله نمیاد برای زایمان . باباُ ممد مامانو با گاری بردن بیمارستان فرح بخش حمایت مادران و کودکان…اخترُ ناصر هم خونه پیش من موندن.
ساعت کند میگذره… یعنی بچه چیه!؟
مامان دیشب زایمان کرد. الانم با آمبولانس آوردنش خونه. هنوز لباسای بیمارستان تنشه. بچه هم دست باباست. چقدر کوچیکه! ناصر روی پنجههاش وایمیسته که قدشو بلند کنه ببیندش. همه دورش جمع شدیم .
بابا قنداقشو باز کرد گفت :آخ بابا جون دختره بچم. بعدش روشو پوشوندُ، با مهربونی که شاید تا اونموقع برای تولد بچههای دیگه ازش ندیده بودم خم شدُ گونشو بوسید.
لباسای مامانو کمک کردم عوض کردُ لباسای بیمارستانو دستم داد . بعدشم بابا یه یه تومنی از جیبش در آوردُ کف دستم گذاشت .
گفت: اقدس بابا برو اینو بده به راننده آمبولانس این لباسا هم بده بهش بیا …
منم زود رفتمُ لباسو یه تومنی رو دادم به آمبولانسیو برگشتم توی خونه.
قرار شد اسم بچه رو همون اکرم( اسم بچهی قبل از اِسی که بر اثر دعایی شدن مُرد) بذاریم.و اینجوری اسمش شد اکرم دختر تهتقاری.
۲۷ اسفند ۱۴۰۳
پروین_داننده