شاید تعجب کنید که علت عاطفی مشکلات جسمانی شما میتواند حس تملک یا دلبستگی و وابستگی شما به شخص یا موقعیت یا یکی از اوضاع و شرایط زندگیتان باشد. شاید بیشتر تعجب کنید اگر بدانید که باید از نظر عاطفی آن شخص یا آن موقعیت و وضعیت را رها کنید تا بتوانید در ذهن و تن و امورتان شاهد شفا باشید.
عواطف شما بر سلامتتان تأثیر میگذارند. در پس هر بیماری میتوان مسیری از عواطف نادرست را ردیابی کرد؛ عواطفی که به راه نادرست افتادهاند، سلامت انسان را نامتوازن میکنند.
اگرچه اغلب اوقات دلبستگی عاطفی را والاترین شکل عشق میپنداریم، عکس آن صادق است؛ زیرا وقتی وابستگی و دلبستگی عاطفی رنگ و بوی تعلق به خود میگیرد، به قید و بند منجر میشود؛ حال آنکه عشق راستین یعنی آزاد و رها ساختن آنچه دوستش میداریم، با این وقوف که این تنها راه برای رشد و پرورش عشقی رضایتبخشتر است.
آدمی هرگز از طریق رهایی چیزی را از دست نمیدهد. رهایی دارای قدرتی مغناطیسی است و آنچه را که از آن شماست بهسوی شما میکشاند. اگر بخواهید از طریق علاقه شدید عاطفی چیزی را که از آن شما نیست به دست آورید، یا جوهر اندیشهها و احساسهایتان را بهجای زندگی خودتان به زندگی دیگری معطوف کنید، ثمرهاش فقدان تندرستی خودتان یا شکل دیگری از عدم توازن و تعادل در زندگیتان خواهد بود.
رهایی یعنی آزاد ساختن. اغلب اوقات این نه دشمن، که خویشاوند یا دوستی است که باید از نظر عاطفی رها و آزادش کنید. یکی از مؤثرترین قانونهای شفا این است که دشمنانتان را ببخشایید و دوستانتان را رها و آزاد کنید!
خلیل جبران میگوید:
«یکدیگر را دوست بدارید، اما عشق را به بند نکشانید. بگذارید میان با هم بودنتان فاصلهای باشد؛ کنار هم بایستید، اما نه چسبیده به هم!»
اغلب میخواهیم دیگران را واداریم تا مطابق میل ما رفتار کنند و این تمایل را عشق میخوانیم، حال آنکه تملک خودخواهانه است. آنگاه حیرت میکنیم چرا آنها از «کمک» ما قدردانی نمیکنند و واکنش منفی نشان میدهند.
خانمی نگران بیماری همسرش بود. هرچه بیشتر میکوشید به همسرش کمک کند تا بهبود یابد، او بیشتر به بیماریاش میچسبید. یک روز قانون شفابخش رهایی را شنید و در خفا و در سکوت دلش به همسرش گفت: «دوستت دارم و با اینکه سلامت کامل تو را میخواهم، تو را به دست آزادی کامل میسپرم تا هر آنچه مصلحت توست انجام پذیرد.»
پیش از این، هرگاه کوشیده بود از طریق تکرار عبارتهای تأکیدی به همسرش کمک کند، ذهن نیمههشیار همسرش مقاومت کرده بود. اما وقتی ذهناً او را رها کرد تا هر طور که خودش میخواهد شفا یابد، ناگهان بیماری او ناپدید شد.
در زمینه سلامت، قدرت رهایی چشمگیر است. البته در همه سطوح زندگی لازم است رهایی را به کار گیریم. اغلب میاندیشیم که میخواهیم از شر مشکلاتمان خلاص شویم، حال آنکه مشکلات ما میخواهند از شر ما خلاص شوند. اگر این آزادی را به آنها بدهیم، خودشان رها و ناپدید میشوند.
ده سال تمام خانمی سرگرم رفتوآمد به دادگاه بود تا اجازه سرپرستی بچههایش را از همسر سابق خود بگیرد. ده سال تمام نیز بود که از مشکلات مربوط به تندرستی و توانگری و ناکامی عاطفی رنج میکشید.
سرانجام درباره قدرت شفابخش رهایی شنید و سرپرستی بچههایش را به خدا سپرد و خودش شادمانه عروسی کرد. همسر جدیدش کوشید که از راه قانون بچهها را از همسر سابق بگیرد و او نیز موفق نشد. سرانجام زن نزد مشاوری رفت. پیشنهاد مشاور این بود که نهتنها باید سرپرستی بچههایش را به خدا بسپرد، بلکه باید برای همسر سابق خود نیز لطف و عنایت خدا را بخواهد و دست از ملامت او بردارد. زن نیز آسودهخاطر هر روز ذهناً تکرار میکرد: «آزادانه تو را میبخشم و رها میکنم تا به راه خود بروی. هر آنچه میان ما پیش آمده، گذشته و برای ابد رها شده است. تو را آزاد میکنم تا بهسوی عالیترین خیر و صلاحت رهسپار شوی.»
تکرار این عبارت تأکیدی بزرگترین معجزه را به انجام رساند. همسر سابق که ده سال تمام تنها مانده بود، ازدواج کرد. همسر جدیدش او را تشویق کرد که بچهها را به مادرشان بدهد. او را قانع کرد که اکنون که مادرشان از نظر عاطفی و مالی این توانایی را دارد که هر موهبتی را در اختیار فرزندانش بگذارد، باید این فرصت به مادر داده شود تا با بچههایش زندگی کند. چندی نگذشت که بچهها نزد مادرشان رفتند، در خانهای بزرگ و راحت و سرشار از عشق و محبت.
به یاد داشته باشید که مشکلاتتان خودشان را نمیآفرینند. شما با اندیشهها و ترسهایتان آنها را ایجاد میکنید. با تکرار عبارتهای تأکیدی مربوط به رهایی، آنها را رها میکنید تا آزادانه ـ و به بهترین شکل ـ حل شوند.
خواه مشکل شما بیماری باشد، خواه شغل، خواه تنگدستی و امور مالی و خواه هر چیز دیگر، تکرار عبارتهای تأکیدی مربوط به رهایی برای خودتان و دیگران میتواند در زندگیتان معجزهها بیافریند.
خانمی محکم و بااراده یکریز میگفت: «خیلی زشت است که شوهرم مدام در کسبوکار شکست میخورد. من مغز فرمانده و تصمیمگیرنده این خانواده هستم. اگر من در چرخاندن کسبوکارمان کمک نمیکردم، ورشکست میشدیم.»
یک روز این خانم بیمار شد و به مدت سه ماه نتوانست به محل کسبوکارشان پا بگذارد. به علت بیماری مجبور شد که کسبوکار را بهطور کامل به دست همسرش بسپارد تا هر طور که خودش میتواند یا صلاح میداند، آن را اداره کند.
وقتی فهمید خودش مغز فرماندهی و تصمیمگیری خانواده نبوده و همسرش بهنحوی عالی قادر به کسبوکار و رتقوفتق امور است، یکه خورد. بعدها گفت: «چقدر باید از آن بیماری سپاسگزار باشم. باعث شد که کسبوکار و همسرم را بهسوی موفقیت و موهبتی تصورناپذیر روانه کنم.»
به عزیزانتان این آزادی را بدهید تا مطابق دلخواه خود زندگی کنند. وگرنه برای خودتان و آنها مشکل ایجاد میکنید. اگر میخواهید ذهن و جسم و امورتان از هر مشکلی رها باشد، باید از نظر عاطفی دیگران را رها کنید تا موهبت خود را به هر شکلی که میخواهند پیدا کنند. آنگاه راهی گشوده میشود تا هر کس عالیترین و عظیمترین موهبت خود را بیابد. آزادی و سلامت و بهبودی خودتان و آزادی و سلامت و بهبود عزیزانتان به این رهایی وابسته است. به خاطر داشته باشید که خیر و صلاح یک نفر، خیر و صلاح همگان است.
هرگاه دعای شما مستجاب نمیشود و هیچیک از شیوههای معنوی که در پیش میگیرید پاسخ مثبت نمیدهند، معمولاً نشانه آن است که نوبت رهایی فرا رسیده است: رها کردن کسی یا وضعیتی، دست کشیدن از مشکلی مربوط به امور مالی یا سلامتی؛ رها کردن مشکلاتتان را حل میکند.
اگر انسانها بهجای اینکه دیگران را وادارند که مطابق دلخواهشان رفتار کنند، رهایی را در پیش میگرفتند، بیشتر مشکلات مربوط به روابط انسانی از میان میرفت.
اشخاصی که میخواهند همسر یا فرزندانشان را زیر سلطه بگیرند، اغلب حیرت میکنند که چرا از نظر مالی یا تندرستی در وضعیتی مطلوب قرار ندارند. حتی کسانی که میخواهند دوستان و یاران خود را زیر سلطه بگیرند، از سلامت کامل برخوردار نیستند و نمیتوانند شفای دائم بیابند.
آزاد کردن دیگران یعنی آزاد ساختن خودتان.
هرگاه احساس کردید اسیر دیگران هستید، اسیر گرایشها و رفتار و شیوه زندگی دیگران، شاید به این دلیل است که اگرچه در سطحی نیمههشیار خودتان آنها را اسیر و مقید میسازید، قیدوبندی را احساس میکنید که خودتان آفریدهاید. همواره کلید آزادی در دستهای خودتان است: تصمیم و عمل شفا. وقتی آن شخص، آن مشکل یا وضعیتی را که میاندیشید شما را در قیدوبند نگاه داشته، رها میکنید، کلید را بهسوی آزادی میچرخانید. شما سلطان قادر اوضاع و شرایط هستید، نه برده آن. لحظهای که دلوجرئت به خرج میدهید و آن شخص یا آن چیز را که شما را در قیدوبند نگاه داشته رها میکنید، یا حتی عبارت رهایی را بر زبان میآورید، ناگاه بهجای قربانی، قادر میشوید.
خانمی آرام و موزون با مردی سلطهجو و بیست سال بزرگتر از خودش ازدواج کرده بود. با این حال، چنین به نظر میرسید که بسیار سازگارند. وقتی از زن سؤال شد که چگونه میتواند با همسری لجوج در کمال هماهنگی به سر برد، آرام پاسخ داد: «هرگاه سر و کله زدن با همسرم مشکل میشود، ذهناً او را رها میکنم. او نیز بیدرنگ آرام میشود و کار درست را انجام میدهد.»
والدین نوجوانان نیز این شیوه را بسیار سودمند و مؤثر یافتهاند. وقتی از نظر عاطفی به افراد آزادی عطا شود، خودشان بهطرزی نیمههشیار بهسوی کار درست و شیوه درست کشیده میشوند.
حتی در مواردی نظیر اعتیاد به الکل و مواد مخدر، یا در مورد بیماریهای روانی نیز رهایی اغلب نقطه عطف بهبود بوده است.
اغلب در مورد زندگی و مرگ، افرادی را که میخواهند به عرصه بعدی زندگی رهسپار شوند، به خود میچسبانیم. وقتی شخصی در مرحله مرگ و زندگی معلق میماند ـ بهویژه اگر عمری از او گذشته باشد ـ میتوانید مطمئن باشید که یک نفر او را در عرصه خاکی نگاه میدارد و باید این آزادی را به او داد تا آسودهخاطر از عرصه خاکی دست بکشد و مصلحت و موهبت خود را در ساحت دیگری بیابد. برای چنین افرادی مرگ شفاست؛ رهایی و آزادی مطلوبی که روحشان تشنه آن است.
مردی دلنگران همسرش بود که ماهها از سرطان درد میکشید. از مشاوری پرسید: «گمان میکنم نه همسرم میتواند بیش از این درد بکشد، نه من میتوانم بیش از این شاهد درد او باشم. چگونه میتوانم به او کمک کنم؟» پاسخ این بود که او را به دست خدا بسپار تا هر طور که خودش میخواهد، او را شفا بدهد.
آنگاه مرد در دلش برای همسرش تکرار کرد: «تو را آزادانه رها میکنم و به دست خدا میسپارم تا هر طور که خودش صلاح میداند، تو را شفا بدهد.» چند روز نگذشت که زن، آرام و خاموش، هنگامی که خواب بود، درگذشت.خانم آموزگاری دلنگران مادرش بود که بیش از یک سال بیهوش در بیمارستانی خصوصی بستری بود. این مادر محبوب متعلق به خانوادهای بزرگ و پراولاد بود که او را میستودند. دخترش میگفت: «میدانم که مادرم میخواهد به عرصه دیگر زندگی برود تا با پدرم باشد که بهشدت دوستش میداشت. بیش از یک سال است که بیهوش بر تخت بیمارستان افتاده است.بیشتر دارایی او صرف مخارج بیمارستان شده! اما برادری دارم که همین که حرف امکان مرگ مادر پیش میآید، بیش از اندازه ناراحت و اندوهگین میشود. به نظرم اوست که مادر را اینجا و در این وضع نگاه داشته است.»مشاور برای مادر کلام رهایی را بر زبان آورد. کلام رهایی را برای پسر او نیز بر زبان آورد. گفت: «تو آزادانه و بهطور کامل مادرت را رها میکنی. تو او را رها میکنی و اجازه میدهی به راه خود برود. تو میگذاری هر طور که خدا صلاح میداند، او را شفا بدهد.» ده روز بعد، مادر درگذشت. حیرتانگیز اینجاست که پسر از عبور آرام مادرش آسودهخاطر مینمود.رهایی اغلب بهبود میآورد، نه مرگ.ثروتمندی بر بستر مرگ آرمیده بود. خویشاوندانش پیرامونش نشسته بودند و او احساس میکرد که آنها به ثروت او بیشتر دلبستهاند تا به خودش. مرد میان انتخاب دو آرزو ــ آرزوی رفتن و آرزوی زیستن ــ حیران مانده بود. شبی یکی از همکارانش به دیدارش آمد. بیمار خویشاوندانش را از اتاق بیرون فرستاد و به همکارش گفت: «آنها مرا نمیخواهند، ثروتم را میخواهند.» آنگاه به حال اغما افتاد.همکار کنارش نشست و با اینکه بیمار در حال اغما بود، به او گفت: «تو اکنون از خویشاوندانت جدا و رها شدهای، پس آنها را رها کن و بگذار به راه خود بروند. آنها بر تو اقتدار و تسلطی ندارند. آنها نمیتوانند ثروت تو را از تو بگیرند. تو آزادی که بمانی یا بروی؛ خودت انتخاب کن.» آن شب نقطه عطف زندگی این مرد بود. تکانی خورد و به هوش آمد. چندی نگذشت که کاملاً بهبود یافت و دیگر بار نظارت بر امور مالی خود را به دست گرفت. گاه مشکلاتتان به علت حس تملک یا دلبستگی نیرومند و وابستگی عاطفی دیگران نسبت به شماست، خواه از طریق اندیشه مثبت و خواه از طریق اندیشه منفی.کلام رهایی خودتان میتواند موجب شود که دیگران در سطح نیمههشیار شما را رها کنند.یک کارمند دولت بیمار شده بود. پزشکش به او توصیه کرد که خود را به شهر دیگری منتقل کند و تغییر آبوهوا بدهد. او نیز تقاضای انتقال کرد. جای خالی نیز پیدا شد. با اینکه ماهها بود تقاضای او را مدنظر قرار داده بودند، هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده بود.وقتی خودش و همسرش درباره قدرت شفابخش رهایی شنیدند، دریافتند خویشاوندانی که در شهرشان داشتند، قلباً با این انتقال موافق نبودند و نمیخواستند که آنها به شهر دیگری بروند. کارمند و همسرش هر روز در دلشان خطاب به خویشاوندان خود تکرار میکردند: «شما آزادانه ما را رها میکنید و میگذارید به راه خود برویم. شما کنار میروید تا موهبت خدا در این وضعیت متجلی شود.» چندی نگذشت که خویشاوندانشان به آنها گفتند: «اگرچه ما علاقهمندیم که شما همیشه با ما باشید، اما بهتر است شما کاری را که باید برای سلامتتان انجام بدهید، به سرانجام برسانید.» چند روز نگذشت که انتقال آنها مورد تأیید قرار گرفت.میتوانید با بر زبان آوردن کلام رهایی، حتی از آنهایی که درگذشتهاند، رهایی بطلبید.مرد جوانی چنان تحت تأثیر و نفوذ مادرش بود که همسرش را ترک کرد و به خانه پیشین خود رفت تا با مادرش زندگی کند. همسرش بهتلخی در دل گفت: «اگر مادرشوهرم از صحنه خارج میشد، همسرم نزد من بازمیگشت.»یک روز نیز آرزویش جامه عمل پوشید؛ روزی که مادرشوهرش مرد و از دنیا رفت. اما زن جوان متوجه شد که همسرش بیش از پیش تحت تأثیر و نفوذ مادرش به نظر میرسد، زیرا یا در حال عزاداری است یا بیوقفه درباره مادرش حرف میزند و او را به یاد میآورد. وانگهی، حتی حاضر نشده که خانه مادرش را ترک کند و به خانه خودش بیاید. همه اینها برای زن جوان تجربهای ناکامکننده و دردناک بود، زیرا فکر میکرد همسرش پس از مرگ مادرش بیدرنگ بهسوی او خواهد شتافت.سرانجام زن جوان درباره قانون شفابخش رهایی شنید و کلام رهایی را برای همسرش و مادر او بر زبان آورد. به مادر او گفت: «تو آزادانه و بهطور کامل پسرت را رها میکنی تا به زندگی زمینی خود ادامه دهد. تو او را رها میکنی تا به راه خود برود. تو میگذاری خدا تو را در راه تازه و تجربههای تازهات هدایت کند.»
برای همسرش نیز گفت: «تو کاملاً مادرت را رها میکنی. تو آزادانه مادرت را رها میکنی تا موهبت خود را در عرصه دیگری بیابد. تو مادرت را رها میکنی و اجازه میدهی که خدا راه تازهات را مشخص کند.»
مرد بهتدریج گرایش بهنجار و زندگی طبیعی خود را باز یافت و بهسوی همسرش بازگشت.
«اعتراف» که به چشم آیینی مذهبی به آن مینگرند، بهترین نوع رهایی یا آزاد ساختن است. همچنین، شیوه روانکاوی که برای شفای بیمار، او را وامیدارند تجربههای گذشتهاش را بر زبان آورد، هرگاه تجربه قدیمی یا خاطره دردناکی به ذهن میآید، عواطف شدید و هیجانهای نیرومند ــ گاه بهصورت اشک و گاه خشم و گاه نفرت و تلخی و انزجار ــ از بیمار بیرون میریزد و بیدرنگ راه درمان او را میگشاید.
در جلسات مشاورههایم بارها شاهد این امر بودهام که همین که شخص، اندیشه منفی سرکوبشدهای را بر زبان آورده است، ذهنش آرام و قرار گرفته و بیدرنگ توانسته است راهحل مسئلهاش را بهروشنی ببیند.
در ارتباط با روابط و تجربههای قدیمی، قدرت شفابخش رهایی را امرسون به شیوهای بسیار ظریف بیان میکند:
«نمیتوانیم از دوستانمان جدا شویم. نمیتوانیم بگذاریم فرشتههایمان از دستمان بروند، زیرا این را نمیبینیم که آنها میروند تا فرشتههایی بزرگتر به سراغمان بیایند.»
امرسون میگوید این رهایی شرط لازم تکامل و بالندگی و بخشی از قانون رشد است. این دگرگونیها انقلابهایی را در زندگیمان پدید میآورند که از طریق آنها اوضاع و شرایط مرده و روابط فرسوده را دور بریزیم تا با اصالت و فرزانگی بهسوی منش راستین خویش گام برداریم.
بهراستی که رهایی دارای قدرتی مغناطیسی است. هرگز از طریق رهایی آنچه را که حق الهی شماست از دست نمیدهید. بعکس، راه میگشایید تا موهبت ویژه خودتان پدیدار شود.
روزی مردی بانفوذ و مهم راز ثروت و کامیابی خود را با من در میان گذاشت. او کارتی را از جیب خود درآورد که این عبارت تأکیدی روی آن تایپ شده بود:
«میگذارم همه اشخاص و مکانها و رویدادها و اشیا رها شوند و به راه خود بروند. از رها کردن هیچ چیز و هیچکس و هیچ گرایشی نمیترسم. میدانم آنچه را که رها میکنم از دست نمیدهم؛ فقط زمانی میتوانم از دست بدهم که به چیزی یا کسی یا موقعیتی بچسبم. من آسودهخاطر همهچیز را رها میکنم. آنچه را که با میل و رغبت به خدا تسلیم میکنم از دست نمیدهم. همواره چیزی بهتر جای آن را پر میکند. رهایی عملی الهی است و ثمرهاش سلامت کامل و ثروت بیکران و سعادت و شادمانی و کامروایی است.»
یکی از عبارتهای تأکیدی که همواره به مراجعانم توصیه میکنم تکرار کنند، عبارت زیر است:
«اکنون همهچیز ــ هر کس یا هر چیز ــ مربوط به گذشته یا حال را که موجب ناراحتی من یا اطرافیانم شده است، ذهنی رها میکنم تا به راه خود برود. اکنون همه ما با آزادی کامل بهسوی تمامیتی عظیمتر رهسپاریم؛ اکنون»
