وقتی به آدمها فحش میدیم یا برخورد فیزیکی می‌کنیم، تکلیفشونو روشن می‌کنیم. می‌دونه که داریم خشونت به خرج میدیم.
اما زمان‌های زیادی رفتارمون به ظاهر مودبانه و خشن نیست اما در عمیق‌ترین لایه‌های روانِ طرف اثر مخرب می‌ذاره!
در روانشناسی به این نوع رفتار می‌گن پرخاشگری منفعلانه یا (Passive-aggressive behavior)
در این مقاله بیشتر در موردش بدونید:
منفعل پرخاشگر: علت و نشانه های شخصیت منفعل پرخاشگر
اما گاهی نمی‌دونیم که داریم خشونت می‌ورزیم! با نادیده گرفتن نیازهای آدمها و ناکام گذاشتنشون!
این چند مثال رو بخونید و ببینید براتون آشنا نیست؟
وقتی انتقادهامون بیرحمانه و بدون در نظر گرفتن تموم جوانبه! برای ساختن انتقاد نمی‌کنیم، برای لذت بردن انتقاد می‌کنیم!
وقتی تلاش دیگران رو نادیده می‌گیریم! بهتره بگم همیشه تلاش دیگران برامون کمه! و پیوسته احساس کمبود و کم‌ارزشی بهشون میدیم!
هنگامی که باید حرف بزنیم، سکوت می‌کنیم! در این نوشته در مورد سکوت نوشتم.
من قبلاً هم بارها گفتم؛
آدم‌های مهم زندگی ما شایستۀ گفتگو هستند نه سکوت!
وقتی کارهامونو بی‌دلیل، به تعویق میندازیم! و اونجاهایی که به دیگران مربوط می‌شه نادیده‌شون می‌گیریم و بهشون اطلاع نمیدیم! وقتی تعهدی نسبت به زمان، حوصله و احساساتشون نداریم!
وقتی نظرات، رفتارها و ایده‌های اطرافیانو بدبینانه بررسی می‌کنیم! آدمها رو دست کم می‌گیریم یا کاری می‌کنیم خودشونو دست‌کم بگیرن. اراده و امیدهاشون رو می‌کشیم!
وقتی خواسته‌هامونو غیرمستقیم و مبهم مطرح می‌کنیم! لذت می‌بریم از توی خماری گذاشتن آدمها!
وقتی کارهارو به خودمون یا دیگران سخت می‌گیریم! و باعث مَشِقت‌شون می‌شیم فقط به دلیل اینکه بهمون اهمیت میدن!
در این پست سعی کردم سراغ رفتارهایی برم که شاید کمتر بهشون فکر کرده باشیم، وگرنه خشونت‌های کلامی مثل مسخره کردن و بدگویی کردن خیلی متداول و دردناک‌تره!
چند رفتار دیگه شما مثال بزنید...
محمدجعفر زاهدپور
یک روانشناس
پیشنهاد می‌کنم حتماً این دو نوشته رو هم بخونید:
وقتی هر چه می‌بینیم، خودمونیم!
چه چیزهای پرخاشگری محسوب می‌شه؟
