گزارشی در فصلنامه « علم و رابطه شخصی» منتشر شده است که می‌گوید یکی از علت های کم شدن دوست در زندگی انسان معاصر، نپرداختن توجه و وقت کافی برای آنها است.
به نظر روانشناسان اجتماعی دوستی‌ها باید مدام از مرحله آشنایی به دوستی معمولی، دوست صمیمی و بعد به بهترین دوست‌ها ارتقا یابند وگرنه شانس از دست دادن آشنایی و دوستی‌ها بیشتر خواهد شد.
جامعه‌شناس و متخصص علوم ارتباطات دانشگاه کانزاس Jeffrey A. Hall معتقد است:
برای تبدیل یک آشنایی به دوستی معمولی ۵۰ ساعت وقت باید هزینه شود. او بر اساس تحقیقاتی که به عمل آورده است مطرح می‌کند که ایجاد یک دوست معمولی به دوست صمیمی حدود ۹۰ ساعت کار می برد.
و برای اینکه از مزیت‌های یک دوست خوب و بسیار نزدیک بهره ببریم باید حدود ۲۰۰ ساعت وقت برای آن صرف کنیم.
به نظر دکتر Hall ساعت‌های مورد نظر وقتی محاسبه می‌شوند که ملاقات حضوری صورت بگیرد. اوقاتی که مصادف با انجام کارهای مشترک نظیر سینما رفتن، دیدن مسابقه ورزشی، تمرین در باشگاه ورزشی یا ملاقات در قهوه خانه و رستوران است.
بخوانید: اِشکال بزرگِ احوال‌پرسی‌های ما...
دنیای شلوغی برای خودمان ایجاد کردیم و انگار هر چه می دویم نمی رسیم. برای همین شاید حتی انرژی و حوصله کافی برای سپری کردن ساعاتی از روز یا هفته با دوستان یا ایجاد آشنایی جدید نداریم. یا شاید آنقدر فاصله کرفته‌ایم که دیگر خجالت می‌کشیم ارتباط برقرار کنیم!
به هر حال نمی شود انکار کرد که تنهایی با وجود مزیت‌هایی که دارد برای سلامتی بشر مضر هم می‌تواند باشد. ما انسانها موجودات اجتماعی هستیم و آشنا، دوست و رفیقِ خیلی صمیمی، همچنان بهترین نعمت‌های سالم و اساسی هستند.
شما چطور؟
آیا برای دوستی‌های صمیمی وقت می‌گذارید؟
محمدجعفر زاهدپور
یک روانشناس
