افسردگی یعنی فکر و خیال بیش از حد دربارۀ موضوعی که شاید اصلا مهم هم نیست. افسردگی مثل یک تله عمل می‌کند که هر چه بیشتر دست و پا بزنید رشته‌های بیشتری به دورتان می‌تَند.
آدم‌های افسرده برای فرار از احساسِ کلافه شدن، دست از هر کار و برنامه و امیدی می‌کشند. افسردگی آدمها را به لحاظ معنوی، کور و فلج می‌سازد. متاسفانه بسیاری از افراد افسرده برای تحمل این وضعیت از واکنش‌ها و اعمالی استفاده می‌کنند که در حقیقت به ضررشان است.
یک انسان افسرده برای مثال شاید پی می‌برد که اعضای خانواده یا دوستان در محل کار یا سر کلاس، مدام پریز برقی که می‌خواهد استفاده کند را با سیم برق تلفن و لب تاپ‌شان اِشغال کرده‌اند.
فرد افسرده مدام از این ماجرا رنج می‌برد ولی به خودش فرصتی برای حل این مشکل ساده نمی‌دهد. او می‌تواند به راحتی یک سیم دارای چند پریز برق داشته باشد ولی برای آن تلاشی نمی‌کند.
در همین رابطه بخونید: تاثیر افسردگی بر خانواده | آیا افسردگی مُسری است؟
افراد افسرده فکر می‌کنند با کمی استراحت و خوابیدن، تشویش و غم، دست از سرشان برمی‌دارد. آنها برای عملی ساختن یک تصمیم ساده نظیر قدم زدن معمولی، یا آرایشگاه رفتن یا حتی تلفن زدن به یک دوست، فکر می‌کنند بهتر است اول کمی بخوابند تا خوش اخلاق و سرحال شوند.
متاسفانه این استراتژی همیشه ناموفق خواهد بود چون همان احساس امتناع و نداشتن قدرت تصمیم‌گیری در آنها وجود خواهد داشت. برای همین خوابیدن و کاری نکردن، بیشتر از پیش آنها را دچار یاس و احساس گناه و بقیه احساسات ناخواسته می‌سازد.
داروها حتما وسایل خوبی برای حل بسیاری از علائم افسردگی هستند ولی حلّال همۀ نشانه‌های رفتاری یا عادت‌های افراد افسرده نیستند. بیش از حد فکر کردن یا فرار از مسئولیت‌های ساده فردی نظیر غذا درست کردن یا حمام کردن از جمله کارهایی است که دارو علاجش نخواهد بود.
راه حلش این است که یک کیک قاچ شده را تصور کنید و تصمیم بگیرید بفهمید داروها چه مقدار از قطعات یک کیک برای وضعیت بیماری شما هستند و چه مقدار دیگر مربوط به تغییر نحوه فکر کردن، ورزش، معاشرت، نظافت و حتی تفریح و خنده می‌باشد؟
در همین رابطه بخونید: تاثیرات جسمانی افسردگی: غیر از روح بدن‌تان در حال آسیب است!
معمولا آدم‌های افسرده مشکلات‌شان را بروز نمی‌دهند چه برسد به اینکه درخواست کمک کنند. ولی عده‌ای هم هستند که اغلب کارهای روزمره‌شان را بدون کمک شخص دوم انجام نمی‌دهند.
این نوع وابستگی باعث خستگی و تنش زیاد در دیگران می‌شود بخصوص اگر ببیند که بسیاری از کارهای عادی زندگی را می‌توانند انجام دهند.
شکی نیست که افراد افسرده چه مرد باشند و چه زن، در محوطه مه آلود روحی هستند. انگیزه و حوصله ندارند. به آینده خوشبین نیستند و تصور خوبی نیز از گذشته ندارند. این حس نامطبوع و فلج‌کننده آنها را وا می‌دارد دست از هر کاری بکشند.
راه حل عملی و ساده برای این وضعیت روحی وجود دارد که احتیاج به یک عزم آهنین ندارد. آنها کافی است روز را به سه قسمت صبح، ظهر و شب تقسیم کنند و سعی کنند در هر قسمت روز یک کار بسیار کوچک که کمی و فقط کمی برایشان احساس خوشایند ایجاد می‌کند انجام دهند.
مثلا پرداختن قبض آب و برق یا به والدین زنگ زدن حتی در حد یک سلام و علیک کوتاه.
