اول ببینیم
يک گوش دادن كامل بدون هیچ گونه پیش داوری یا قضاوت است، حتی اگر تجربه قبلی وجود داشته باشد.
يک گوش دادن كامل به معنای موافقت با طرف مقابل نیست.
يک گوش دادن كامل به معنای تأئید و درست بودن حرف طرف مقابل نیست.
يک گوش دادن كامل به معنای قبول کردن و تسلیم برای اجرا نیست.
يک گوش دادن كامل سرزنش کردن، دفاع کردن از خود، دفاع کردن از فرد دیگر، دلسوزی و ترحم را همراه ندارد.
يک گوش دادن كامل راه حل دادن، راهنمایی کردن، نصیحت کردن، دستور دادن، توضیحات فیلسوفانه ندارد.
يک گوش دادن كامل انکار احساسات طرف مقابل یا اینکه لزومی ندارد که این احساسات را داشته باشد یا احساساتش درست نیست را ندارد.
يک گوش دادن كامل بازخواست کردن، احساساتش را مورد محاکمه قرار دادن، سؤال پیچ کردن ندارد.
يک گوش دادن كامل بی توجهی، بی علاقگی، رد کردن، بی تفاوتی ندارد.
1. ابتدا موضع خود را مشخص کنید. موضع شما برابر است نه بالاتر و نه پائین تر، نباید فکر کنید از قدرت بیشتری برخوردارید یا محق هستید، یا بافهم و درک بیشتری از طرف مقابل هستید.
2. از هیچ گوش دهید بدین معنا که تجارب قبلی خود را دخالت ندهید و حتی پیش بینی نکنید که فرد می خواهد چه حرفی بزند. در تمام طول گوش دادن بدون قضاوت باشید.
3. در تمام طول گوش دادن مواظب لاک‌های دفاعی خود باشید که ظهور پیدا نکند.
4. با تمام وجود و توجه کامل در گوش دادن حضور داشته باشید.
5. به طرف مقابل توجه غیر کلامی نشان دهید یعنی رودررو نگاه کنید.
6. به تمام حرکات و رفتار و صداها و آواهای طرف مقابل گوش کنید.
7. با همان هیجانی که برای حرف زدن دارید، گوش کنید.
8. تمام انرژیتان را برای شکیبایی و درک طرف مقابل بکار گیرید.
9. از نظر فیزیکی در سطحی برابر با او قرار بگیرید و کمی به طرف او خم شوید.
10. دقت داشته باشید که احساسات درست را برداشت کنید.
11. این احساسات را با کلام و عبارت مشابه بازگویی کنید.
12. این احساسات را با وی چک کنید که آیا درست متوجه شده‌اید یا نه؟
13. اگر درست متوجه نشده بودید باز گوش کنید تا دوباره درک درستی به دست آورید.
محمدجعفر زاهدپور
یک روانشناس
پیشنهاد می‌کنم این نوشته را هم بخونید:
این کارها همدلی نیست!
