
اگه الان از شما بپرسند که بلدی همدلی کنی، به احتمال زیاد جواب خواهید داد: بله، چرا که نه؟!
این دقیقاً مشکل بسیاری از ماها است! اینکه فکر میکنیم یک مهارت مهمی مثل همدلی رو بلدیم، اما در عمل، خودمون و اطرافیانمون، از فقدانِ رفتارهای همدلانه زجر میکشیم! و ارتباطاتمون اون کیفیتی که باید رو نداره!
دو کلمه نمیتونیم با کسی حرف بزنیم و دو کلمه نمیتونن باهامون حرف بزنن! اگه هم حرف بزنیم، به قول معروف خالی نمیشیم و احساس سبکی نمیکنیم!

مارشال روزنبرگ در کتاب زبان زندگی در مورد همدلی مفصل صحبت کرده.
آقای روزنبرگ ابتدا میاد میگه چه چیزهایی همدلی نیست و بعداً میگه حالا چه رفتاری همدلی هست و یک همدلی درست چه ویژگی هایی داره.
من تکههایی از این کتاب رو اینجا نوشتم:
"هولی هامفری تعدادی رفتار متداول را شناسایی کرده که ما را از حضور آن چنان که باید و شاید برای برقراری ارتباط همدلانه باز می دارند:
"من فکر می کنم..."
"چه طور تو .... نکردی."
"این که چیزی نیست؛ صبر کن ببین چه به سر من آمد."
"این مورد می تواند تجربه آموزنده ای برای تو بشود فقط اگر تو ..."
"تقصیر تو نبود تو بهترین کاری را که می توانستی انجام دادی."
"این برای من یادآور زمانی است که..."
"خوش باش، ناراحت نباش."
"اوه، بیچاره تو ..."
"این موضوع از کی آغاز شده؟"
"من تلفن کردم اما..."
"این طوری اتفاق نیافتاد."
حالا اگه می خواید بدونید همدلی واقعی چیه، حتماً این فیلم رو ببینید. دوست متخصصم امین حلمی توضیحات کامل و ملموسی در مورد همدلی داده.
محمدجعفر زاهدپور
یک روانشناس