ویرگول
ورودثبت نام
مداد سیاه
مداد سیاهمتیو کاتبرت، پدرخوانده آنه همکلاسی آنت و لوسین همسایه مجید و بی‌بی پادکست هفت چنار
مداد سیاه
مداد سیاه
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

خورشید و خرمالو

°

تابستان دارد رخت بر می بندد. خرمالوها کم کم دارند از خجالت سرخ میشوند. کوچکتر که بودم گمان میکردم درختها با رفتن تابستان برعکس آدمها که لباس هایشان را بیشتر میکنند تا دزد هوای پاییز گرمای تنشان را نبرد، آنها لباس از تن در می آورند تا هوا بخورند. مثل آقاجان که شب که به خانه میرسید و جوراب هایش را در می آورد، آخیش بلند و کشداری می گفت و بعد چایش را میخورد.

من میگفتم درخت خرمالو آبله مرغان دارد اما تو میگفتی: نخیرم، درخت خرمالو باحیاست، وقتی لباسش را در می آورد از خجالت سرخ میشود.

تو راست میگفتی.

پاییز که میشود شعاع آفتاب بلند میشود. من میگفتم خورشید قد کشیده اما تو میگفتی: نخیرم، خورشید دستهایش را دراز میکند تا من را که روی ترنج قالی اتاق دراز کشیده‌ام بغل کند.

تو راست میگفتی.

میدانستی دست آفتاب خرمالوها را میرساند؟


باید به دیدارت بیایم،

در صحن خانه برقص تا برسم. میخواهم خانه تمام، بوی تنت را بگیرد.

دستم که به تو برسد

تو هم میرسی.


#مدادشید

#مداد_سیاه

عاشقانهپاییزشعرسپیدداستانک
۹
۲
مداد سیاه
مداد سیاه
متیو کاتبرت، پدرخوانده آنه همکلاسی آنت و لوسین همسایه مجید و بی‌بی پادکست هفت چنار
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید