اهل شعرم
اهل تنهایی و درد
پیشه ام فریاد است!
کاسبم، کاسب دل
صادراتم شادی
وارداتم غم و درد
دوستانی دارم
سردتر از سردی برف
گاه گاهی یخشان میشکند
گاه گاهی دلشان میسوزد
ولی از روی ترحم
سرزمینی دارم
مردمانش همه دوست
ولی از روی ریا
خنده ام می گیرد!
دلشان مرده ولی
لبشان خندان است
گله از اهل تماشا دارم
گله از این همه حاشا دارم ...