ویرگول
ورودثبت نام
حسام‌الدین شمس
حسام‌الدین شمسدر این صفحه دیگر فعالیت نمی‌کنم./ ایمیل من: [email protected]
حسام‌الدین شمس
حسام‌الدین شمس
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

چرا رویاهایمان را فراموش می کنیم؟


در دنیای فراموش کاران زندگی می کنیم، فراموشی مداوم همه چیز. فراموشی خودمان، رویاهایمان و اهدافمان. می دانی بدترین فراموشی چه نوعی است؟ فراموشی خودمان، فراموشی که در نهایت منجر به فراموشی تمام زندگی می شود.

امروز داشتم فایل های قدیمی فیلم و نوشته های موبایلم را مرور می کردم، در همین بین ناگهان به فیلمی برخوردم که تا چند ماه پیش بهترین کلیپ انگیزشی ام بود. وقتی فیلم تمام شد تازه حس کردم بعد از چند هفته اندکی از خواب روزمرگی بیدار شده ام. خوابی که مسببش فراموشی بود، فراموشی رویاها.

به باور من خیلی از خطاها، اهمال کاری ها و افسوس ها فقط به دلیل فراموشی رویاهایمان است. ما فراموش می کنیم که یک زمانی می خواستیم چه بشویم، چه کنیم و به چه مقصدی برویم. فراموشی مسبب خیلی از گناهان ما می شود.

رویا امید و انگیزه می سازد و این انگیزه سبب می شود ما دست به خیلی از کارها نزنیم.

می گویم در دنیای فراموشی زندگی می کنیم چون همه چیز دست به دست هم داده اند تا تمرکز ما را از خویشتن بگیرند. در هنگامه ای که اینترنت، فضای مجازی، کتاب ها و موسیقی های مختلف و به طور کلی انواع رنگارنگی از محتوا ذهن ما را به خود مشغول می کند.

رویا هایمان مثل نقشه های گنجی شده است که بر روی طاقچه لایه لایه خاک می خورند و به جای آنکه ما به سراغ گنج رویاهایمان برویم، گدایی رویاهای دیگران را می کنیم.

رویاها شده است مثل جواهرات یا کت و شلوارهای گران قیمت که جز سالی چند مرتبه که آن هم برای عروسی ها به تن می کنیم، در کمد وسایلمان پنهان شده است!

در حالی که رویاها باید همیشه جلوی دیدمان باشد و مثل قطب نما ما را به سوی مسیر درست در تصمیم گیری ها هدایت کند نه اینکه به عنوان یک مفهوم زینتی استفاده بشود.

رویا باید مثل کتاب درسی باشد نه مثل دیوان حافظ که در گوشه اتاق پذیرایی به عنوان دکور استفاده شده است.

رویا باید مثل کتاب درسی باشد که در صفحه هایش پر از حاشیه برداری است، باید ورق هایش تا بخورد و مدام در بین دستانمان باشد، باید همیشه برای امتحان رویا آماده باشیم؛ نه مثل کتابی که هیچ گاه نخوانده ایم و فقط فخرش را به دیگران می فروشیم.

رویا نباید همچون یک کودک در پر قو باشد، بلکه باید آهنگری با دستان پینه بسته و جدی باشد!

رویاها را باید بهشان توجه کرد وگرنه روزی خواهد رسد که بدون هیچ دستاوردی می میرند.



راه کار چیست؟

باید هر از چندگاهی زمانی برای خود بگذاریم و اندکی رویاهایمان را مرور کنیم. به نظرم مناسب این است که برای خودمان یک روز از آخر هفته مان را برای مرور اهداف و رویاهایمان تعیین کنیم.

اندکی بازبینی برای تجدید قوا ضروری است.



شما چه روشی برای مرور اهدافتان استفاده می کنید؟

فراموشیرویااهداف
۱۴
۲
حسام‌الدین شمس
حسام‌الدین شمس
در این صفحه دیگر فعالیت نمی‌کنم./ ایمیل من: [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید