زمانی که جنگ اعراب با اسرائیل شکل گرفت، کشور های عربی فروش نفت به آمریکا و هم پیمانانش رو تحریم کردند. اون موقع ایران هم پیمان آمریکا بود. این جنگ یک توفیق اجباری رو نصیب ایران کرد. هم قیمت و هم حجم فروش نفت به شدت افزایش پیدا کرد.
وقتی کشور این همه پولدار شد دیگه تولید توجیهی نداشت. مثلا جنسی که میخواستیم x تومن تولید کنیم رو میتونستیم x-10 تومن وارد کنیم. انگیزه برای تولید کم بود و پول هم زیاد.
اینطوری شد که برای اشتغال زایی هی دولت، اداره های خودش رو توسعه داد تا با استخدام افراد در اون ها شغل ایجاد بشه.
بدیهی هست که وقتی اندازه اداره ها بزرگ بشه و نیرو زیاد باشه، کار کمتری برای هر نفر هست. این یعنی کار راحت، با حقوق مشخص!
اینطوری شد که جامعه علاقه مند کار دولتی شد به صورتی که اگه یه آقا پسر میرفت خواستگاری، داشتن شغل دولتی یه مزیت محسوب میشد!
اما خب وارد شدن به اداره های دولتی هم طوری بود که هرچی درس ات بهتر بود میتونستی موقعیت بهتری رو به دست بیاری
به نظرم همین مسئله باعث شد که خانواده هایی که بچه های دهه ۶۰ ای و ۷۰ ای داشتند، اهمیت ویژه ای به درس بدند. چون این خانواده ها دیگه ارزش درس خوندن رو فهمیده بودند.
انتظار بیش از حد خانواده ها از بچه ها برای درس خوندن باعث شد که بچه به جای اینکه از بچگی اش لذت ببره همه اش به فکر این باشه که چطوری میشه نمره بهتری رو گرفت!
همین فکر که بچه همیشه مجبور بود از همه بهتر باشه یک تروما یا آسیب روانشناختی تو بچه به وجود آورد تحت عنوان «کمالگرایی»
کمالگرایی بد دردیه! یه دردیه که از روی نادونی خود من به داشتن اش افتخار میکردم و موفقیت هام رو مدیون کمالگرا بودنم میدونستم! اما یکی به من بگه آخه آدم موفقی که از زندگیش راضی نباشه به چه دردی میخوره؟
کمالگرایی بدیش اونجایی هست که با وجود یه عالمه دستاورد و موفقیت احساس رضایت نداری چون در بهترین حالت فکر میکنی که به وظیفه ات عمل کرده ای!
این کمالگرا بودن به عقیده من حتی ازدواج جوانان رو هم تحت تاثیر قرار داده. کسی هست که هیچ مشکلی نداشته باشه؟ گل بی عیب خداست :) یک فرد کمالگرا انتظار داره بتونه کسی رو به عنوان شریک زندگی پیدا کنه که هیچ عیبی نداشته باشه و چون همچین کسی نیست ازدواج نمیکنه تا زمانی که بتونه کمالگرایی اش رو درمان کنه تا با پذیرش نقص شریک زندگی، بالاخره یک شریک زندگی برای خودش پیدا کنه
کمالگرا ها از روابط شون انتظارات عجیبی دارند. انتظار دارند که روابط شون شبیه روابط فیلم های رمانتیک و عاشقانه باشه! یه مقدار انتظار زیادیه به نظرم
ببینید دوستان این چیز هایی که من اینجا خدمتتون عرض کردم دریافت من از محیط پیرامونم هست. یه جورایی تجربه زیسته من میشه. قطعا این ها میتونه درست نباشه ولی خب این فهم من از اطرافم هست. ممنون میشم اگر اشتباه میکنم نظر بدید و منم از گمراهی در بیارید.