پنجرهء بلوطی رنگ موریانه خورده را باز می کنم
نفس عمیقی می کشم
هواء بارانی اذر ماه بوی جنون می داد
پالتویی بلند تنم کردم
و به سمت خیابان راه افتادم
روی زمین دراز کشیدم
این تنم نبود که باران زده می شد نه !
باران از تار و پود روح من عبور می کرد .
چشمانم را بستم و طبق عادت موسیقی را زمزمه کردم
هوا رو به تاریکی می رفت
باران غمگینی می بارید
دیگر در من روحی نبود
تمام من لبریز از پوچی شد
00/11/26