
خيلى از ما جداى از مشكلات مقطعى زندگى، هيجانات، شكست، گران شدن دلار و از این قبیل، كلا يك چيزی در وجودمان هست كه حتى خودمان هم ميدانیم که غيرعاديست، مثل نوك دلر ميماند كه برود داخل ديوار يا ناخنى كه ميكشند روی تخته سياه!
خلاصه كه اين درد بىدرمان هم آسایش را از خودمان گرفته و هم از ديگران و همانطور كه گفتم اگر مثلا موقعيتش پيش بياید كه برای مثال مهاجرت كنيم سوييس و ماهى ٢٠ هزار دلار هم به ما بدهند، احتمالا این احساس دست از سر ما برنميدارد. بنابراین وقتی مشکل در محیط نیست، قطعا از خود ماست!
خب. اين كه خيلى بد شد! اما حالا چه کار باید کرد؟
پاسخ من اين است كه اگر اختلالات شخصيت را در نظر نگيريم، اين حسِ مزاحم و زندگى سياه كن، «طرحواره هاى ناكام كننده» هستند كه به دليل رفع نشدن نيازهاى بنيادي ما در كودكى يكى دوتایشان ممكن است که به جانمان افتاده باشند!
ما در این پست با این «طرحوارههای ناکامکننده» آشنا خواهیم شد.
طرحوارههای ذهنی ناکامکننده «باورها» و طرز تلقیهای مسموم و مخربی از زندگی، جهان، دیگران و خودمان هستند و میتوانند با نابود کردن خشوبختی طبیعی ما، ما را به مردهای متحرک تبدیل کنند.
اما طرحوارههای ناکامکننده کدامند و چگونه عمل میکنند؟ طرحوارههای ناکامکننده ذیلِ ۵ حوزهی اصلی قرار میگیرند که آنها را نسبت به هم مشابه یا متمایز میکند.

فردی که به این حوزه طرحواره دچار است:

فردی که به این حوزه طرحواره دچار است:

فردی که به این حوزه طرحواره دچار است:

فردی که به این حوزه طرحواره دچار است:

فردی که به این حوزه طرحواره دچار است:
فردی که دارای طرحوارههای ناکامکننده است باید «طرحوارهدرمانی» شود، طرحواره درمانی در سطح تغییر شناختهای غلطی که منجر به شکلگیری این طرحوارههای ناکامکننده شدهاند، عمل میکند. اگر به هر علتی امکان طرحوارهدرمانی میسر نباشد. با پِرش از شناختها به سراغ هیجانهای منفی ناشی از طرحوارههای ناکامکننده میروند تا با درمانهای هیجانمدار از بروز احساسات و رفتارهای ناخوشایند در فرد جلوگیری کنند.
در این حالت از جراحی صرفنظر شده و به مُسکن بسنده میشود.