در نوشتار پیشین به این موضوع اشاره کردم که کارآفرینی مسیر کنکور تجربی را در پیش گرفته و در حال تبدیل شدن به کوره استعدادسوزی جدیدی است. اما چگونه؟
اخیرا و با تحولات اقتصادی پیش آمده و ورود شتابدهنده ها به محیط سرمایه گذاری کسبوکارها و استارتآپها(که به خودی خود مسئله بدی نیست ولی در ایران این کار به صورت اصولی انجام نمیگیرد) و شکل گرفتن پلتفرم ها(Platform) و مارکتپلیس های(Marketplace) موفق؛ در محیط دانشگاه ها و بخصوص در بخش رشته های فنی مهندسی و مدیریتی شور و شوق بسیار زیادی نسبت به موضوع راه اندازی استارتآپ و کارآفرینی در بین افراد به راه افتاده است.
عملا در بیشتر دانشگاه های سطح بالای کشور تمامی دانشجویان و فارغ التحصیلان یا به فکر مهاجرت اند و یا به فکر کارآفرینی.
این تب و تاب نمود خود را در بخش کنکور سراسری ارشد رشتهی مدیریت کسبوکار(MBA) نیز به خوبی نشان می دهد و سال به سال شاهد اضافه شدن به تعداد داوطلبان به تحصیل در این رشته و به تبع آن افزایش ظرفیت صندلی های این رشته توسط مسئولین محترم برخی دانشگاه ها جهت افزایش درآمدشان هستیم. مضاف بر این موسسات آموزش عالی بسیاری در حال راه اندازی دوره های مختلف کارآفرینی و مدیریت کسب و کار هستند و عملا بازار جدید همانند بازار کنکور در حال شکل گرفتن است.
باز هم برخی مشاوران نسبتا محترم نان به نرخ روز خور با مطالعهی تعدادی کتاب و خلاصه کردن آنها، مشغول خالی کردن جیب ملت از طریق وبینارها و کلاس های مختلف کارآفرینی هستند. افرادی که شاید حتی یک سابقهی موفق در راه اندازی کسب و کار نداشته اند؛ امروز به مشاوران و مدرسان کارآفرینی بدل گشته اند!
و باز، این موضوع دقت و ظرافت ما را در فریب نخوردن با تبلیغات پر رنگ و لعاب، همانند آنچه که برای کنکور سراسری نیز وجود دارد و عرض کردم، می طلبد.

من نمیگویم کارآفرینی بد است. اتفاقا این شور و شوق نیز تا حدی بسیار خوب است و اگر درست در سطح کلان کنترل و مدیریت شود، برای کشور سازنده و مفید خواهد بود؛ اما این کشور در آینده به کارمندان خوب نیز نیاز دارد. به نجار و تاکسیران و فروشنده و کارگر و بقال نیز هم. درست است که بخش زیادی از این موضوع ناشی از درآمد کم سایر شغل ها و شرایط نابسامان اقتصادیست که افراد را به سمت راه اندازی کسبوکار خودشان هدایت می کند؛ اما اثرات سوء و خیل شکستخوردگان و ناامیدشدگان این راه ممکن است تبعات بسیار بدی را به همراه داشته باشد.
باز هم چشم امیدی به تصمیمات و سیاستهای اصلاحی مدیران و مسئولین ندارم و فقط امیدوارم ما درست، آگاهانه و با چشم باز تواناییهای خود را بشناسیم و مسیرمان را انتخاب کنیم.
همچنین در باب این موضوع مشاهده فیلم سخنرانی عادل طالبی عزیز(که بسیار از ایشان آموختهام) در TEDx را نیز پیشنهاد می کنم.