در این مطلب میخام شما رو با خودم آشنا کنم ، کسی که از پوچی مطلق به همه چی رسید ، وقتی دانشگاه قبول شدم حس میکردم که هیچ استعدادی ندارم ، رشته ی تحصیلیمو دوست ندارم و از همه مهمتر آینده ای رو پیش روی خودم نمیدیدم.
همه ی این احساسات منفی با طعنه های اساتید دانشگاه هم گره میخوردن و آخرین ضربه هایی بودن که به اعتماد به نفس جوانی میخوردن که به رشته تحصیلیش علاقه نداشت و به اجبار سرکلاس های اون دروس حاضر میشد.
در همین روزها بود که من تنها و کلافه در حیاط دانشگاه قدم میزدم که با یک آگهی عجیب و جذاب مواجه شدم و درباره ی هوش مصنوعی بود ( آن سالها هنوز هیچکس در جامعه چیزی درباره ی هوش مصنوعی نمیدانست )
برای اولین بار حس کردم من میتوانم در این زمینه کار خلاقانه ای انجام بدم
واین حس با تلفیق کتاب هایی از زندگی بیل گیتس و استیو جابز که خونده بودم به من مسیر رو نشون داد وفهمیدم من قراره برنامه نویس بشم و با کدنویسی ذهن خودمو به کار بگیرم تا ایندمو بسازم
من مدام درباره ی هوش مصنوعی مطالعه میکردم و مقالات علمی و کتاب های مختلفی درباره ی شبکه های عصبی و پردازش تصویر و الگوریتم های مختلف هوش مصنوعی میخوندم چیزایی که اصلا به رشته تحصیلی من ربط نداشتن
اولین چیزی که نیاز دیدم یاد بگیرم برنامه نویسی بود و بعدا فهمیدم برنامه نویسی فقط نوشتن کدها نیست بلکه یه طرز تفکر و شیوه ی حل مسئله هست و من باید این شیوه ی حل مسئله رو به ذهنم آموزش بدم
من با لپتاپ قدیمی و اینترنت ضعیف شروع کردم ( توی فوتبال بهش میگن زمین های خاکی ) ، من کدنویسی میکردم و هیچی سردرنمیاوردم ، از اتاق بغلی که دانشجویان کامپیوتر بودن میپرسیدم و یه چیزایی بهم یاد میدادن و کم کم پیشرفت میکردم
زبانی که داشتم یاد میگرفتم زبان سی پلاس پلاس بود و همیشه بخاطر این اقدام شجاعانه ام از خودم تشکر میکنم چون زبانی بود که پایه های مستحکم برنامه نویسی رو درون من ایجاد کرد.
تقریبا پیچیده ترین و خاطره انگیز ترین پروژه ای که برای اولین بار نوشتم یک بازی شطرنج با زبان سی پلاس پلاس و در محیط ترمینال بود بطوریکه شما حتی میتونستی با ماشین بازی کنی یعنی اون سمت ماشین قدرت تفکر و بازی کردن با شما رو داشت
هنوز مدل های هوش مصنوعی وجود نداشتن ولی اینجا من یه مدل هوش مصنوعی برای تشخیص حرکت درست در شطرنج نوشته بودم
یک سری مسائل پیش روی چنین پروژه ای بود که باید حل میشد برای نمونه :
منطق حرکت مهره های مختلف بازی مثلا اسب باید به شکل L حرکت میکرد
نوشتن قوانین بازی مثلا کیش و مات و ...
محاسبات پیشبینی حرکات ( چون ماشین باید اینا رو تشخیص میداد تا بتونه بازی بکنه )
رابط گرافیکی یا ظاهر بازی
علاوه بر موارد بالا ضعیف بودن سیستم و محیط کدنویسی در لپتاپی ضعیف ، چالش های برنامه نویسی را برایم دوچندان میکرد ولی من ناامید نمیشدم و خوب میدونستم تازه شروع برنامه نویسی هست و به زودی قراره خیلی چیزا عوض بشه از جمله یکیش همین لپتاپ قدیمی ام
پدربزرگم استاد شطرنج تو محله بود و همیشه میگفت :
شطرنج فقط یک بازی ساده نیست درون آن یک دنیاست ، هر مهره یک داستان داره
من پروژه ی شطرنج رو تکمیل کردم ولی داستان فقط تکمیل یک پروژه ی برنامه نویسی نبود بلکه
اعتماد به نفس کم من تبدیل به اعتماد به خودم شد
آماده بودم چالش های بزرگتری انجام دهم
تسلط بیشتری به مفاهیم برنامه نویسی پیدا کرده بودم
درک عمیق تری از الگوریتم ها داشتم
مشتاق یادگیری چیزهای جدیدتر بودم
همینا باعث شد راه من به سوی آینده و برنامه نویس حرفه ای شدن هموارتر بشه و بعدا تونستم خیلی سریعتر به دنیای هوش مصنوعی و خانه های هوشمند وارد بشم و بتونم پروژه های بزرگی بگیرم.
از اون پروژه شطرنج کوچک که گذشتم علاقه ی من به رشته مهندسی کامپیوتر شدیدتر شده بود ، چندین مسابقه ی برنامه نویسی شرکت کردم و توی همه مقام بالا آوردم ، پروژه ی شطرنج را گسترش دادم و آنرا در قالب یک گیم آنلاین تحت وب و اپ موبایلی به یک شرکت خارجی فروختم و از همه مهمتر ازدواج من با یک خانم که مهندس کامپیوتر و برنامه نویس بود باعث پیشرفت بیشتر من در این حوزه شد.
فلسفه ی زندگی من میگه هر چالش در یک زندگی یک فرصت برای تبدیل شدن به انسانی موفق و رویایی هست. من در اول مسیر زندگی موفق خودم هستم و آینده های بزرگی رو برای خودم پیش بینی میکنم.
چه زبان برنامه نویسی برای شروع خوبه ؟ سی پلاس پلاس
ازکجا برنامه نویسی یاد بگیرم ؟ از یه استاد خوب ! از یه برنامه نویس با تجربه ، من آقای مهندس نیکزاد رو توصیه میکنم که استاد منم بوده و سایتشون آواسام هست. دوره ۱۲ قدم برنامه نویسی آقای نیکزاد فوق العادست.
آیا توی دانشگاه برنامه نویسی یاد میدن ؟ تا جایی که من میدونم بصورت اختصاصی خیر باید دوره های بیرون از دانشگاه شرکت کنید
چقدر طول میکشه برنامه نویس بشم ؟ خودت بهتر از هرکسی میدونی چون شخص با شخص متفاوته ولی میانگین شش ماه اگه صفر باشی