من تو این مقاله میخوام از تجربیاتی که تو بهبود پرفورمنس چند تا API داشتم بگم. این APIهایی که من درگیرشون بودم اکثرشون توسط سرویسهای خودمون صدا زده میشدند و فقط یکیشون از طریق کلاینت(پنل تبلیغکننده یکتانت) استفاده میشد. اکثر APIها حدود ۳ تا ۴ برابر سریعتر شدند.

پایتون، جنگو و جنگورستفریمورک معمولا به اندازهی کافی سریع هستند ولی وقتی محصول بزرگتر میشه قضیه فرق میکنه و درگیر بهینه کردن هر کدوم از این تکنولوژیها میشیم. به طور جزئیتر بخوام بگم ما در سریالایز شدن آبجکتها در استفاده از ListSerializer جنگورستفریمورک مشکل داشتیم.
در اکثر موارد مرسوم دلیل کند بودن دیتابیسه و خب با ایندکس گذاشتن و درست کوئری زدن خیلی از مشکلات حل میشه ولی مشکلی که ما داشتیم اکثرا از جنس دیتابیس نبود. من اول یه سری از مشکلات بدیهیتر تو جنگو که ممکنه بهش برخورد کنید رو میگم و بعدتر یه ذره با جنگورستفریمورک وَر میرم.
بنابر حجم دیتا و ساختار مدلها دلیل کند بودن میتونه متفاوت باشه، چند تا از مشکلات مرسوم رو من لیست کردم.
اولین مشکلی که معمولا بهش برمیخوریم مشکل N+1 کوئریه. این مشکل وقتی پیش میاد که ما تو کوئری که اول میزنیم آبجکت از نوع X رو میگیریم ولی بعدا به ازای هر آبجکت از نوع X نیاز به کوئری زدن به جدول Y داریم. در این صورت داریم N+1 کوئری میزنیم که میتونستیم با یک کوئری جوین این مشکل رو حل کنیم.
راهحلهایی که جنگو واسه این مشکل داره select_related و prefetch_relatedئه. select_related یک کوئری جوین میسازه و دیتا رو با یک کوئری میگیره ولی prefetch_related این کار رو با پایتون انجام میده یعنی جوین تو پایتون انجام میشه. select_related رو وقتی نیاز به یک آبجکت اضافهتر داریم استفاده میکنیم. یعنی استفادهی مستقیم از ForeignKey و OneToOne یا استفادهی برعکس از OneToOne. دلیل این کار هم اینه که وقتی مثلا ما یک جوین ManyToMany میزنیم آبجکتها تکرار میشن و این تکرار هزینهبره. در این مواقع ما از prefetch_related باید استفاده کنیم که به جای یک کوئری جوین، یک کوئری به ازای هر رابطه میزنه و با این کار حواسش هست که ما آبجکت تکراری نسازیم. پس prefetch_related رو برای ManyToManyها و استفاده برعکس از ForeignKey میتونیم استفاده کنیم.
ممکنه آبجکتهایی که ما داریم خیلی بزرگ باشن و خب برگردوندن کاملشون هزینهبر باشه و خب این مشکل با استفاده از تابع only و defer میتونه حل بشه. متد only فیلدهایی که ما نیاز داریم رو بهش میگیم و فقط همونها رو برامون میاره و متد defer فیلدهایی که نیاز نداریم رو برامون نمیاره. دقت کنید که این تابعها یه آبجکت از کلاس رو برمیگردونن و اگر بخوایم به فیلدی دسترسی داشته باشیم که از قبل مشخص نکردیم، دوباره به دیتابیس کوئری میزنند. متد values البته از دوتای بالا سریعتره. values یک کوئریست برمیگردونه که شامل دیکشنریهاست که کلیدهای هر دیکشنری آرگومانهایی هستند که ما به متد values پاس دادیم.
روندی که دیتا حرکت میکنه به این صورته که اول از دیتابیس تبدیل به آبجکتهای مدل جنگو میشه و بعدش تبدیل به دیتاتایپهای اولیه(Primitive) میشه تا به عنوان خروجی برگردونده بشه. ما برای پرفرومنس بهتر میتونیم با استفاده از values مستقیم کوئری رو تبدیل به دیکشنری کنیم تا هزینهی کمتری در این فرایند بدیم.

اگه مشکل با این چیزها حل نشد شاید بد نباشه یه ذره با سریالایزهای جنگورستفریم بازی کنیم ببینیم چی میشه.
ما میتونیم دیتا رو تو View به روشی که میدونیم سریعه بگیریم و به سرایالایز بگیم که با این دیتایی که ما به دست آوردیم کار کن به جای اینکه خودت بری حساب کنی. استفاده از متد values برای بدست آورن دیتا هر سه تا مشکل بالا رو حل میکنه. یا مثلا در حالتهای خیلی خاص میتونیم از Raw کوئری استفاده کنیم.
برای همچین کاری نیازه که متد to_representtation کلاس ModelSerializer رو override کنیم. و در این حین میتونیم کارهای اضافهای که جنگورستفریمورک میکنه و پرفورمنس رو کم میکنه حذف کنیم. :D
ما یه کلاس جدید به اسم ContextModelSerializer میسازیم و از ModelSerializer ارث میبریم.
و اینجوری ازش استفاده کنیم.
میتونیم کارهای جالب دیگهای هم بکنیم، مثلا یه بخش دیتا رو از Context سریالایزر بگیریم و بقیهاش رو بذاریم خود DRF هندل کنه. واسه این کار میتونیم به Meta کلاس سریالایزمون یه فیلد context_fields اضافه کنیم و بگیم که این فیلدها رو از دیتا کانتکس بخون و بقیه رو همونجوری که قبلا بدست میآوردی به دست بیار.
خیلی وقتها ممکنه مدلهای ما پیچیدهتر باشند، مثلا یک رابطهی ManyToMany داشته باشیم. در این موارد احتمالا نیاز داریم که از ساختاردادههای مناسب هم استفاده کنیم.
این مثال رو در نظر بگیرید.
در مثال بالا داریم دو بار کوئری میزنیم. اگه کند بود برامون، میتونیم کمترش کنیم ولی اگه نیازی نبود پیچیده کردن کد ارزشش رو نداره به نظرم.
ولی خب در نهایت با استفاده از روش بالا ما خوشحال بودیم و از این ContextModelSerializer چند بار استفاده کردیم و:

راستی من کامیاب بودم، مهندس نرمافزار تو یکتانت. اگه خواستید میتونید فرصتهای شغلیمون رو یه نگاه بندازید.