جلال‌الدین محمد بلخی، مشهور به مولوی و مولانا که در غرب به نام رومی مشهور است، شاعر و عارف پارسی گوی سدهٔ هفتم هجری است ، مولوی در بلخ زاده شد امّا همراه پدرش از ترس مغول ها کوچ کردند و سرانجام در قونیه ماندگار شدند،مولوی پس از مرگ پدرش با راهنمایی برهان الدین محقق ترمذی به سلوک روی آورد و پس از آنکه با شمس تبریزی دیدار داشت احوالش دگرگون شده و و درس و وعظ را به شور و شعر و سماع تبدیل کرد اما پس از ناپدید شدن شمس، مثنوی معنوی را در شش دفتر با آغاز نی نامه پدید آورد که از بزرگ ترین آثار عرفانی جهان است،مولانا با سرایش دیوان شمس و آثاری چون رباعیات، فیه ما فیه، مجالس سبعه،شناخت شهودی را برتر از عقل و حس می دانست و عرفانش را با عنوان تغییر می خواند،او در سال672هجری قمری در گذشت و در قونیه آرامید،امّا پیروانش طریقت مولویه را بنیان نهادند و یونسکو سال2007 را سال جهانی مولانا نام نهاد.
