امسال پنجمین کنفرانس تجربه کاربر شیراز (UX SHIRAZ) ۰۸ تا ۱۰ بهمن ۱۳۹۹ بصورت آنلاین برگزار خواهد شد. بر اساس سیاستهایی که در ادامه جزییات اونها رو توضیح میدم نقش «کاریار علمی» به تیم علمی کنفرانس اضافه شده.
من به عنوان کارگردان علمی این کنفرانس، قبلا فرایند علمی اون رو توضیح دادم. که اگه مطالعه نکردید پیشنهاد میکنم مطالعه کنید.
کاریار علمی فردیه که صلاحیت و شایستگیهای لازم برای انتخاب شدن به عنوان کارگردان علمی کنفرانس رو داراست. در واقع این فرد یکی از گزینههای مطرح برای انتخاب شدن به عنوان کارگردان علمی کنفرانس بعدیه. اما از اونجا که فرایند علمی کنفرانس رو تجربه نکرده، یکسال در کنار کارگردان علمی قرار میگیره تا با ظرایف فرایند در عمل آشنا بشه.
غیر از نکته قبلی، تشخیص بر این بوده که وجود یک فرد دیگه در کنار کارگردان علمی، هم به پیشبرد سریعتر کارها کمک میکنه و هم با اضافه شدن یک نگاه جدید، از یکسویه شدن ناخواسته تصمیمگیریها پیشگیری میکنه (یا تعدیل میکنه). بهرحال کارگردان علمی هم مثل هر انسانی از خطاهای ذهنی مبرا نیست.
افتخار این رو دارم که حامد عبدی عزیز به عنوان کاریار علمی پنجمین کنفرانس تجربه کاربر شیراز همراهم باشه. دلایل این انتخاب اینهاست:

از اونجایی که نقش کاریار علمی در واقع برای انتخاب کارگردان علمی سال بعد تعریف شده، لذا طبیعتا صلاحیت ورود به همه وظایف و مسئولیتهای کارگردان علمی رو داره. با اینحال وظایف اصلی کاریار علمی به این مسایل محدود شده:
یواکسشیراز یک تشکل مردم نهاده. یکی از سیاستهای کلان اون جلوگیری از انحصار (در درون خودش) و طراحی مکانیزمهایی برای به حداقل رسوندن امکان انحصاره. این موضوع در همه مسایلی مثل حامیان مالی، فرصتهای کاری، مشارکت در پروژهها و ... وجود داره و مسایل علمی هم از این قاعده مستثنی نیست.
در اولین کنفرانس یواکسشیراز نقش کارگردان علمی وجود نداشت و همه مسایل توسط دبیر اجرایی مدیریت میشد. کنفرانس دوم نقش کارگردان علمی تعریف شد و مصطفی پورعلی عزیز مسئولیت رو پذیرفت. کنفرانس سوم و چهارم هم به عهده من بود.
من این شانس رو داشتم تا امسال برای سومین دوره کارگردان علمی این کنفرانس باشم. اما به عنوان یکی از بانیان یواکسشیراز و در چهارچوب همون اصل عدم انحصار معتقدم نباید اینطور باشه. لذا قصد داشتم امسال کنارهگیری کنم تا این مسئولیت به فرد دیگری واگذار بشه.
در مشورت با دبیر اجرایی به این نتیجه رسیدیم که ممکنه خللی در روند اجرایی پیش بیاد چون طبیعتا فرد جدید مدتی طول می کشه تا با فرایند آشنا بشه. از این رو راهکار رو در تعریف نقش جدیدی در کنار کارگردان علمی دیدیم. نقش تعریف شد و واژه «کاریار» رو هم حسامالدین مطهری پیشنهاد کرد که بسیار هم برازنده بود.
لذا به این ترتیب هم فرصت برای سایرین فراهم میشه، هم از اینکه یک نقش همیشه در اختیار یک فرد باشه جلوگیری میشه و هم کاریار علمی فرصت داره تا حداقل یکبار فرایند علمی رو تجربه کنه.