ویرگول
ورودثبت نام
محمد منصوری بروجنی
محمد منصوری بروجنی
محمد منصوری بروجنی
محمد منصوری بروجنی
خواندن ۱ دقیقه·۱۱ سال پیش

قیصر بیا سرود یکصد و هفتاد و پنج لاله بگو...

چه بوی لاله از ام‌الرّصاص می‌آید

دوباره گرگ به یاد لباس می‌آید

اگرچه یوسف من بی‌هوا به چاه افتاد

گمان مبر که در آن دخمه بی‌پناه افتاد

تن فرات تو از چشم خاک اشک آورد

به خیمه یکصد و هفتاد و پنج مشک آورد

به غوص گوهر دریای لامکان رفتید

به بی‌تعلق آن سوی این جهان رفتید

بگو به زاغ! زمین تخم گل نخواهد کُشت

که می‌فرازد از آن جان پرغرورش پشت

مسیح زنده به خاک‌ید و روح افلاک‌ید

هزار باده ناخورده در رگ تاک‌ید!

شهیدشعر
۰
۰
محمد منصوری بروجنی
محمد منصوری بروجنی
تمّت
تمّت
هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق، کاین‌ همه گفتند و پایان نیست این افسانه‌ را
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید