معرفی کتاب بهار نوشتهی عامر حمیو نویسندهی عراقی
نویسنده مقدمهاش برای ترجمهی فارسی کتاب رو با این عبارات شروع کرده:« روزی که گروههای تروریستی و افراطی شهر موصل را اشغال کردند، مانند همهی عراقیها غافلگیر شدهبودم. روزهای بعد بارها از خودم میپرسیدم: مگر میشود مردم شهری به وسعت و قدمت موصل که در تاریخ و تمدن آشور ریشه دارد، در برابر آنچه در شهرشان رخ میدهد دستبسته و ناتوان باشند؟»
بهار ۲۲ داستان کوتاهیه درباره زیر رو شدن سرنوشت و زندگی سه دختر دانشجو که در زمان حملهی داعش در دانشگاه موصل دانشجوی روانشناسی بودند. سه دختر از سه مذهب متفاوت که هر یک نمایندهی یکی از ادیان و طوایف عراق هستند. آمال مسلمان شیعه، بهار ایزدی و ویویان مسیحیست. آنها در روز تولد بیست و دو سالگی بهار و برای جشن گرفتن تولدش در خانهی او جمع شده بودند که با حملهی نیروهای تحت امر داعش مواجه میشوند و به اسارت درمیآیند و... .
داشتن چند راوی که هرکدام از زاویهی دید و تجربهی شخصی خود به روایت ماجرا میپرداخت و همچنین جلو و عقب شدن زمانی داستان، کمک کرده بود تا داستان یکنواخت و کسل کننده نباشد. هرچند پایانبندی داستان خیلی خوشبینانه و حتی سادهانگارانه بنظر میرسید. بنظر من یک پایانبندی دقیق و قویتر میتوانست مدت زمان بیشتری خواننده را بیشتر با داستان درگیر کند و تأثیر عمیقتری بگذارد. بیشترین بخشهای کتاب از زبان بهار شخصیت اصلی داستان که ایزدی مذهب است روایت شدهاست و در حین داستان اطلاعات قابل توجهی نیز درباره دین ایزدی و آداب و رسوم و متن مقدسشان در اختیار ما قرار میدهد. از طرفی این آشنایی برام جالب بود و از طرفی عجیب و تاسفآور بود که باوجود اینکه ایزدیها در همسایگی ما در کشور عراق زندگی میکنند و روابط ایران و عراق بسیار نزدیک هست تا بهحال بجز اسم چیز بیشتری ازشون نمیدونستم. نکتهی قابل توجه دیگر درباره این داستان توصیف دقیق خشونتهای داعش در مناطق تحت حکومت خود است که البته مترجم در مقدمهاش توضیح داده که برخی صحنههای خیلی خشونتآمیز در ترجمهی فارسی نیامده است. با این حال یکی از تاثربرانگیزترین صحنههای داستان جایی است که آمال در مقابل چشمان مردم زیادی از جمله دوستانش ویویان و بهار اعدام میشود.
جایی در متن کتاب میخوانیم: «بهار متوجه همهچیز میشد؛ اما نمیتوانست جلوی ذهنش را بگیرد و حوادث سختی را که در ثانیه ثانیهی آنها حضور داشت، فراموش کند: خون، کشتار، تجاوز. خیلی دوست داشت بغضش را در اتاق خالی کند؛ ولی بیفایده بود. میخواست به سرنوشت نامعلوم پدرش فکر نکند، ولی بیفایده بود. نام کامل «خدید درویش مراد» را به یکی از سازمانهای بشر دوستانه داده و خواسته بود هم در میان اوارگان داخل و هم پناهندگان خارج به دنبال او بگردند؛ ولی بیفایده بود.»
تخریب موصل و اسارت بهار، ویویان و آمال و تمام آنچه از سر گذراندند، نه در عراق و نه در خاورمیانه داستان جدیدی نیست. در این سالها شهرهای زیادی یک به یک تخریب شدند و فرهنگشان زیرتلی از آوار باقیماند و زنان و مردان زیادی آواره و اسیر شدند. روایت آوارگی و تخریب و اسارت قصهی پرغصهی زنان و مردان بسیاری در این سالها بودهاست.
در آخر باید بگم با وجود اینکه این داستان از اولین تجربیات «عامر حمیو» در داستان نویسی بوده، کوتاه و روان نوشته شده و اگر توان مواجهه با این خشونتها را دارید، ارزش یکبار خوندن داره.

میتونید از لینک زیر در اپلیکیشن طاقچه دانلودش کنید. در طاقچه بینهایت هم موجوده.
«بهار» را از طاقچه دریافت کنید.