
معمولا جلوی کیوسکهای مطبوعاتی مردمی را در حال مطالعهی تیترها میبینیم و آنها تنها به دلیل همان تیترها نشریهای را انتخاب میکنند و آن را میخرند. در مطالعهی خبر به صورت آنلاین نیز همین رفتار تکرار میشود. مردم تنها با اتکا به تیتر شما تصمیم میگیرند که روی خبر شما کلیک کنند یا به راحتی عبور از آن کنند.
این مقوله در مورد نگارش خبر تجاری یا روابط عمومی شرکت شما هم صادق است. اگر میخواهید دستاورد، موفقیت، رونمایی از یک قابلیت جدید و سایر ایدههای خبری شرکتتان در میان انبوهی از اخبار دیده شوند، باید از اصول استاندارد نگارش تیتر خبر تبعیت کنید. در کنار موارد زیر باید از تیترهای کلیشه و تبلیغاتی هم دوری کنید که خبر شما را به شکل یک رپورتاژ آگهی در میآورد.
یکی از مهمترین مراحل نگارش خبر تیترنویسی است. موضوعاتی که به آنها اشاره خواهیم کرد، «باید»های نسبی هستند. میتوان در مواردی آنها را نادید گرفت. تنها قاعدهی همیشه ثابت این است که در حداقل واژه، حداکثر مفهوم را برسانید. به قول ارسطو یک اثر هنری، اثری است که نه بتوان به آن چیزی اضافه کرد و نه بتوان از آن چیزی کم کرد. پس اگر بعد از نگارش حس کردید چیزی کم یا اضافه است باید بدانید که تیتر شما هنوز جای فکر دارد.
در اخبار رسمی شما مجاز به نوشتن تیتر فرعی(روتیتر)، تیتر اصلی، سوتیتر و میان تیتر هستید. تیتر فرعی در واقع روتیتر است و همانطور که از اسمش مشخص است بالای تیتر اصلی و با حروف کوچکتر میآید. با حذف روتیتر نباید خللی به معنای تیتر اصلی وارد شود.
سوتیتر نیز با دو هدف به خبر اضافه میشود؛ کاربرد اول آن زیبایی خبر است و کاربرد دوم دادن اطلاعات بیشتر یا برجسته کردن قسمتهای مهم است. سوتیتر معمولا میان دو نقل قول میآید.
فاصلهی خلاقیت و کلیشه بسیار کم است و تفاوت آنها در «تکرار» است. برای مثال وقتی کانت گفت: «من فکر میکنم، پس هستم» برای نخستین بار جملهی بسیار زیبایی بود؛ ولی تکرار بیش ازحد، آن را تبدیل به کلیشه کرد. سعی کنید در نگارش تیتر از کلیشهها فاصله بگیرید.
همانطور که گفته شد «باید»های تیترنویسی نسبی هستند. در صورتی که شکستن قوانین باعث زیبایی، گویایی و جذابیت خبر باشد میتوانید بایدها را نادیده بگیرید. میتوانید کلمات را تکرار کنید، فعل منفی بنویسید و یا تیتر سوال داشته باشید؛ اما بعضی قوانین مانند استفاده از نقطه در تیتر، قوانین ثابت هستند و جزو استثنائات نیستند.