
سلام، من حمزهام.
وقتی دربارهٔ کسبوکار شخصی یا کسبوکار خانگی حرف میزنیم، گاهی همهچیز خیلی ساده به نظر میرسه.
یک محصول داریم. آن را در اینترنت میگذاریم. مشتری پیدا میشود. پول میگیریم.
اما زندگی واقعی این شکلی نیست.
شاید کارمند باشی و دنبال شغل دوم بگردی. شاید در خانه محصولی درست کنی. شاید فروشندهای باشی که باید همزمان به مشتری جواب بدهی، بستهبندی کنی و سفارش بفرستی.
پشت خیلی از کسبوکارهای کوچک، یک خانواده قرار دارد.
برای همین کسبوکار شخصی برای خانواده ایرانی فقط دربارهٔ درآمد نیست.
وقت، خستگی، آرامش، کمک خانواده و توان انجام سفارش هم مهماند.
اگر روزی دو ساعت وقت داری، نباید کاری را شروع کنی که هر روز هشت ساعت رسیدگی بخواهد.
اگر بودجهات کم است، نباید همهٔ پولت را از همان اول برای تبلیغ، ساخت سایت و خرید ابزار خرج کنی.
این حرفها به معنی شروعنکردن نیست.
یعنی قبل از شروع، اندازهٔ واقعی کارت را بشناسی.
از خودت بپرس:
روزی چند ساعت وقت واقعی دارم؟
چه زمانی میتوانم جواب مشتری را بدهم؟
اگر سفارشها زیاد شوند، چند سفارش را میتوانم درست تحویل بدهم؟
چه کسی در خانه میتواند کمکم کند؟
اگر چند روز خسته یا گرفتار شدم، کار چطور ادامه پیدا میکند؟
در رشدباما، این سؤالها بخشی از تصمیم کسبوکار هستند. چون کسبوکار قرار است به زندگی کمک کند، نه اینکه همهٔ زندگی را از ما بگیرد.
گاهی شروع کوچک، تصمیم عاقلانهتری است.
مثلاً بهجای اینکه از روز اول ده محصول بفروشی، با یک محصول شروع کنی.
بهجای تبلیغ بزرگ، با چند مشتری واقعی صحبت کنی.
بهجای خرید ابزارهای زیاد، اول ببینی واقعاً به کدام ابزار نیاز داری.
اگر دوست داری یک کسبوکار شخصی یا کسبوکار خانگی راه بیندازی، اما نمیدونی چطور باید با وقت، پول و شرایط خانوادهات هماهنگش کنی، توی گوگل «رشدباما» رو جستوجو کن و وارد سایت رشدباما شو. آنجا میتونی درباره شروع کمریسک و تصمیمگیری برای کسبوکار کوچک بیشتر بخونی.
www.roshdbama.com
کسبوکار خوب فقط کسبوکاری نیست که درآمد داشته باشد.
باید بتوانی آن را ادامه بدهی.
اگر کسبوکار باعث شود همیشه خسته، نگران و عقبمانده از زندگی باشی، شاید لازم باشد اندازه یا روش کار را دوباره بررسی کنی.
شروع آرام، شروع ضعیفی نیست.
گاهی همین شروع آرام کمک میکند کسبوکار شخصیات سالها کنار زندگیات باقی بماند.