این متن رو براتون خوندم، امیدوارم لذت ببرید.

نگاهت را این بار از من ندزدیدی! گمان کردم تابلو نقاشی منحصر به فردی در پشت سرم قرار دارد و تو نه مرا، بلکه محو تماشای آن سارق بی زبان چشمانت بودی.
در تلاش برای گفتن چیزی بودی اما، نه به من! برای وصف آن تابلو نقاشی. و من در تلاش برای به وقوع پیوستن یک رویای فرتوت. رویایی که شاید دیگر امیدی برای رنگ زدن به خیالاتش نداشت.
و تو
انگار هیچ در من نمی بینی و خودت را تنها فدای آن تابلو به ظاهر زیبا و بهتر از من می کنی. این، اولین باری بود که نجابت جایش را به حسادت داد.
دستانت را بالا آوردی، گویی خورشیدی پشت سفیدی ماه پنهان شد و گستاخانه تکه ای از وجود آن تابلو را کَند و گمانی را به واقعیت تبدیل کرد.
کُسوف صورتش زمانی به پایان رسید، که تابلو چشمی برای دیدن، قلبی برای تپیدن و گوشی برای شنیدن خداحافظی نداشت.
آن تابلوی نقاشی
دیگر خورشید و ماهی در آسمانِ چمنزار های بی رنگش نداشت!
آخرین طلوع نور در آسمان او همان لحظه خدافظی بود.
سلام بر عزیزان دل، امیدوارم که خوشتون اومده باشه و حتما حتما نظرتون رو درباره ی متن و صوت بگین.
گاهی وقتا باید متفاوت عمل کنی تا حرفت به دل بشینه و مخاطب نهایت لذت رو ببره. خیلی دوست داشتم یه کار متفاوت نسبت به این چند وقت داشته باشم.
موفق و پیروز باشید.
یا حق