گره خوردن با عوامل استرسزای روزمره زندگی میتواند دلیل بزرگی برای از دست دادن تابآوری عاطفی ما باشد. ما حساستر، بیش از حد واکنش پذیرتر و از نظر احساسی نامتعادل میشویم.
حتی یک تغییر کوچک در برنامهها میتواند ما را دچار اضطراب و وحشت قرار کند. اما دلیل اینکه برخی افراد در مدیریت استرس بهتر از دیگران هستند، قدرت تابآوری آنهاست.
تابآوری ظرفیت حفظ عملکرد شایسته در مواجهه با عوامل استرسزای زندگی است. مطالعات نشان داده افراد تابآور میتوانند به طور موثرتری با استرس مقابله کنند. آنها میتوانند از هر موقعیت استرسزا با انرژی مثبت و اعتماد به نفس بازگردند و به احتمال زیاد از برخوردهای آسیبزا درس میگیرند تا اینکه تحت تأثیر آنها قرار گیرند؛ چرا که استرس و اندوه حقایقی تغییر ناپذیر هستند. اما مزیت مواجهه با آنها این است که به ما این فرصت را میدهند که خودمان را به چالش بکشیم و از منطقه راحتی خود خارج شویم.از این رو افراد تابآور در به کارگیری راهبردهای مقابله، بهتر و سریعتر هستند و میتوانند به راحتی خود را با مشکلات سازگار کنند.
تابآوری عاطفی نیز به این معنی است که بتوانید پس از مواجهه با یک تجربه منفی، ذهن آشفته خود را آرام کنید. این یک نیروی درونی است که به وسیله آن میتوانیم خود را در برابر تمام جنبههای منفی زندگی محافظت کنیم. درست مانند سایر جنبههای شخصیت ما، مانند هوش هیجانی، هوش اجتماعی و غیره. تابآوری عاطفی یک ویژگی است که از بدو تولد وجود دارد و در طول زندگی به رشد خود ادامه میدهد. اگرچه برخی از افراد با تابآوری و تعادل عاطفی بهتری نسبت به دیگران به دنیا میآیند، اما با راهنمایی صحیح و تمرین، همه ما میتوانیم خود را به عنوان انسانهایی از نظر عاطفی انعطافپذیر و از نظر روانی بالغ بسازیم.
تابآوری عاطفی به معنای برنده شدن در نبرد نیست. بلکه قدرتی است که با آن میتوان از طوفان عبور کرد و همچنان بادبان را ثابت نگه داشت. تابآوری عاطفی هنر زندگی کردن است که با خودباوری، شفقت به خود و افزایش شناخت از خود عجین شده است. این راهی است که از طریق آن به خودمان قدرت میدهیم تا ناملایمات را تا حدامکان درک کرده و به تکامل خود ادامه دهیم.
به طور کلی تابآوری عاطفی ویژگی «خم شو، اما نشکن» نیست، بلکه این واقعیت است که «من شکستهام» و ادامه رشد من همراه با قطعات شکسته در کنار هم خواهد بود. به قول معروف «زمانهای سخت دوام نمیآورند، بلکه افراد سخت دوام میآورند.»
عناصر تابآوری عاطفی
تابآوری عاطفی سه مولفه دارد که در واقع ستونهایی هستند که میتوانیم تابآوری را روی آنها ایجاد کنیم یا روی بهبود آن کار کنیم.
خودآگاهی
روابط بین فردی قوی
انعطاف پذیری
عزت نفس بالا
کنترل هیجانات
ذهن غیرقضاوتی
حل مسئله مثبت
آزادی روانی

روانشناسان و مشاوران حیطه تابآوری در راستای بهبود تابآوری عاطفی، برنامههای آموزشی خود را بر روی موارد زیر متمرکز میکنند:
تمرینهایی برای بهبود تابآوری عاطفی
چند دقیقه را برای فهرست کردن هر 5 فکری که در حال حاضر شما را آزار میدهد اختصاص دهید. آنها را روی یک تکه کاغذ یا در دفترچه یادداشت خود ثبت کنید. در کنار ستونی که در آن افکار منفی را فهرست کردهاید، سعی کنید افکار منفی را با افکار مثبت در ستون دیگری جایگزین کنید. به سادگی با جایگزین کردن افکار روی کاغذ، میتوانید ببینید که چگونه میتوان درک متفاوتی از وقایع داشت.
شکرگزاری و قدردانی یکی از قدرتمندترین احساساتی است که ما قادر به ایجاد آن هستیم. وقتی یاد میگیریم قدر آنچه را که داریم بدانیم، به جای شکایت و اندوه بابت نداشتهها یا چیزهایی که از دست دادهایم، انعطافپذیرتر از قبل میشویم. فقدان قدردانی ما را از حرکت رو به جلو باز میدارد و قدرت ما را برای ادامه زندگی پایین میآورد. میتوانیم یک دفتر شکرگزاری تهیه کرده و در آن از همه چیزهایی که داریم سپاسگزاری کنیم، حتی در مواقع استرس این روند را ادامه دهیم.پُر کردن صفحات دفتر شکرگزاری، یادآوری ملایمی برای خودمان از همه چیزهای خوب در زندگی خواهد بود.
اساساً خودآگاهی در مورد شناخت ABC ذهن ما است، به این معنا که A رفتار یا علتی است که به وضعیت فعلی منجر شده است، B رفتار یا روشی است که ما برای واکنش به آن انتخاب کردهایم و C پیامد آن است که اعمال و عواطف ما را به همراه خواهد داشت. شناسایی رویکرد A-B-C در هر برخورد استرسزا، ما را انعطافپذیرتر و تابآورتر کرده و قدرت مقابله موثر با ناملایمات را افزایش میدهد.
تابآوری عاطفی زمانی آغاز میشود که ما بتوانیم از مکانیسمهای مقابلهای استفاده کنیم که میدانیم وجود دارد اما قبلاً هرگز استفاده نکردهایم. مدیتیشن و تمرینهای تمرکز حواس، ارتباط مثبتی با تابآوری عاطفی دارد. آشفتگیهای عاطفی ناشی از یک تجربه استرسزا را میتوان به طور هدفمند از طریق تمرینهای مدیتیشن ساده بطور روزانه، برطرف کرد.
ترجمه سارا حق بین از اینجا