
در طی سال های اخیر بعد از درک اینکه WorkFlow یا جریان کاری در سورس کنترل چقدر در کار تیمی اهمیت داره، به تمام اطرافیانم توصیه میکردم و میکنم که از فلو مناسب برای گیت استفاده کنند. ورک فلو یک قرارداده بین افراد تیم برای یکسان بودن سیاست برنچینگ.
برنچینگ در نهایت برای ترکیب شدن کارها به git merge یا git rebase منتهی میشه.
اخیرا شاهد بحثی در شبکه های اجتماعی بودم با این مضمون که خیلی از توسعه دهنده های اطرافمون به درستی از مفهوم git rebase استفاده نمیکنند. شاید به دلیل اینکه مفهوم اون رو درست متوجه نشدند و یا نیاز اون رو حس نکردند. حتی خودم چون در فلویی که استفاده میکنم rebase وجود نداره خیلی از این قابلیت مفید و کاربردی استفاده نمیکردم. با این حال این متن کوتاه رو نوشتم تا در حد سوادم بتونم این مفهوم رو در ساده ترین حالت تشریح کنم.
برای بهتر نوشتن از این مفهوم از چند مقاله الهام گرفته شده است که بهتر و ساده تر از من این مساله رو مطرح کردند.
از اینجا و اینجا میتونین اصلشون رو ببینین
توجه کنید که برای خوندن این مقاله لازمه با گیت آشنا باشید و مفهوم برنچ ها رو درک کنید.
گیت مرج و ریبیس یک هدف مشترک دارن که ترکیب چند Branch توسعه است. اگرچه هدف نهایی مشترکه، مرج و ریبیس مسیر های مختلفی رو برای رسیدن به این هدف طی میکنن، خروجی مشابه البته با ردپایی متفاوت.
در ادامه از یک مخزن (repository) نمونه با دو برنچ جدا از هم master و feature استفاده خواهیم کرد و به جای هش کامیت ها از عدد برای درک بهتر استفاده میکنیم، علاوه بر اون ترتیب شماره ها ترتیب زمانی کامیت ها هم محسوب میشه به این صورت که عدد کوچکتر به معنی زودتر کامیت شدنه.
+--3--5 master | 1--2--+ | +--4--6 feature
هر مرج یک کامیت جدید است. این اصلی ترین چیزی است که باید به خاطر داشت. همزمان دلیل علاقه خیلی از توسعه دهنده ها کامیت بودن merge، دلیل نفرت خیلی از توسعه دهنده ها [ی گاها وسواسی :| ] دیگه است. در هر حال هر مرج یک کامیت است با یک تفاوت که هر کامیت مرج دو parent دارد. همه کامیت های معمول تنها یک parent دارند. چطوری بررسی کنیم؟ ترمینال رو آتیش کنین [وفاداری به متن اصلی :)) ] و git status بگیرین. دو خط اول رو برای مرج میبینید؟
commit 7777777777777777777777777777777777777777 Merge: 5555555 6666666 Author: Nima <[email protected]> Date: Thu Nov 3 10:11:27 2071 +0100 Merge branch 'feature' into master. +--3--5--+ | | 1--2--+ +--7 | | +--4--6--+
خب یک مرج انجام شده و اگه شما git log روی برنچmaster بگیرین، یک خروجی خطی به این ترتیب میگیرین:
7 6 5 4 3 2 1
به ترتیب تاریخ. البته باید گفت که این فقط ظاهر قضیه است. زیر کار(!) تاریخچه این کامیتها خطی نیست. یعنی اگه شما به کامیت 5 چک آوت کنید و لاگ بگیرید هیستوری ای که میگیرید به این ترتیب هست :
5 3 2 1
کامیت 4 یک child از 5 یا parent کامیت 3 نیست. پس تو خروجی نمیبینیمش.
fast-forward merge
تنها حالتی که مرج کردن باعث ساختن کامیت جدید نمیشه، مرج fast-forward هست.
وقتی این حالت اتفاق میفته که کامیت دیگه ای تو برنچهای دیگه وجود نداشته باشه.
Before 1--2--+ master | +--3--4 feature After 1--2--3--4 master/feature
ریبیس ایجاد مجدد کاریه که شما رو یه برنچ انجام دادید رو برنچی که میخواید باشن. یعنی به ازای کامیت هایی از شما که در برنچ feature که تو master وجود ندارن کامیت جدید بالای کار ایجاد میشه. یک بار دیگه به آرومی بخونین: کامیت جدید به ازای هر کامیت قدیمی با همون تغییرات.
وقتی شما به برنچ feature چک اوت کنین و به مستر ریبیس کنین این چیزیه که اتفاق میفته
+--3--5 master | 1--2--+ | +--3--5--7--8 feature (4)(6)
ریبیس کامیت های ۴ و ۶ رو پاک میکنه، با گرفتن تغییرات ۳ و ۵ با master سینک میشه و (اون جمله که آروم خوندین رو یادتون بیاد) کامیت جدید به ازای هر کامیت قدیمی با همون تغییرات ایجاد میشه.
تو مثال بالا کامیت ۷ با همون تغییرات کامیت ۴ و کامیت ۸ با همون تغییرات کامیت ۶ اضافه میشن. بدین ترتیب برنچ feature همه تغییرات master رو داره به علاوه تغییرات خودش.
حالا بعد از یک fast-forward merge بی دردسر شما همچین چیزی خواهید داشت:
1--2--3--5--7--8 master/feature
حالا git log به شما این خروجی رو میده :
8 7 5 3 2 1
با این تفاوت که تاریخچه کامیت ها هم به همین ترتیب خطیه و با چک اوت کردن به عقب چیزی که نباید گم شه گم نمیشه.
درنهایت کجا merge کنیم کجا rebase ؟ همونطوری که میشه حدس زد و ابتدای مقاله اشاره شد به ورک فلو توافقی تیم بستگی داره. اما به این نکته ها رو توجه کنید:
git bisect زیاد استفاده میکنینpull میکنن گمشون کنین. در صورتی که حالت معقولش برای همه اینه که چون تغییرات جدیدی هستن باید بالاتر باشن که کسی سورپرایز نشه.پس چرا مردم از ریبیس کردن میترسن؟
بر اساس تجربه شخصی و مشاهده کامیونیتی، نگرانی توسعه دهنده ها نسبت به ریبیس کردن از اینجا ها ناشی میشه:
به خاطر مکانیزم git rebase عموما کانفلیکت های بیشتر و سخت الرفع (!)تری تجربه میشه
تجربه قبلی از دست دادن کار به خاطر بی دقتی تو interactive rebase ویا force push
git rebase --continue کنین ریبیس بدون تغییر مسیر ادامه پیدا میکنه. البته اینجا مرج کامیت به وجود میاد که چیز لازمیه چون حل کردن کانفلیکت جزو تاریخچه استgit rebase --abort
کنین و شما رو برگردونه اول جایی که ریبیس کردین
git pull --rebase
در نهایت همونطور که اول مقاله اشاره کردم معمولا ریبیس تو فلوی کاری من جایی نداشته و حتی سعی میکنم ازش استفاده نکنم ولی اونقدر خودم رو صاحب نظر نمیدونم که برای کسی تصمیم بگیرم.