رئیس ترس و وحشت می آفریند، رهبر اعتماد به نفس ایجاد می کند .
رئیس می‌گوید چه‌کار کن. رهبر می‌گوید چطور کار کن
رئیس سرزنش می کند، رهبر اشتباهات را اصلاح می کند.
رئیس تصور می کند همه چیز را می داند، رهبر سوال می پرسد و نظرخواهی می کند.
رئیس هر روز کار را سنگین تر می کند، رهبر هر روز کار را دوست داشتنی تر می کند.
رئیس موفقیت را به خودش نسبت می دهد، رهبر اعضای تیم را دلیل موفقیت می داند.
رئیس تنها کار برایش اهمیت دارد، رهبر به روحیه تیم اهمیت می دهد.
رئیس پرستیژ کاری برای خود در نظر می گیرد، رهبر به عنوان یک دوست راهبری می کند.
و در انتها:
هر رهبری می تواند رئیس باشد، اما هر رئیسی رهبر نمی شود ...
