تفاوت ترجمه رسمی و غیررسمی، چیست؟ ترجمه یکی از اصلیترین ابزارهای ارتباطی در دنیای امروز است. با توجه به تعاملات بینالمللی و ارتباطات بین کشورها، نیاز به ترجمه متون به زبانهای دیگر روز به روز بیشتر میشود.
در این راستا، دو نوع ترجمه رسمی و غیررسمی وجود دارد که به دلیل تفاوتهایی که در آنها وجود دارد، میتواند باعث انتخاب هر یک برای پروژههای مختلف شود. در این مقاله از دارالترجمه رسمی پوریا ، دارالترجمه رسمی در تهران به معرفی تفاوتهای ترجمه رسمی و غیررسمی خواهیم پرداخت و به مقایسه هزینه و فرآیند ترجمه در هر یک از آنها خواهیم پرداخت.
ترجمه به معنای تبدیل متنی از یک زبان به زبان دیگر است. ترجمه رسمی به معنای ترجمه متونی است که به منظور مصارف رسمی مانند اسناد حقوقی، مدارک تحصیلی و اداری، قراردادها و غیره انجام میشود. ترجمه غیررسمی نیز به ترجمه متونی گفته میشود که برای مصارف غیررسمی مانند ترجمه متون ادبی، رمانها و غیره انجام میشود.
تفاوت اصلی بین ترجمه رسمی و غیررسمی در نوع متونی است که ترجمه میشوند. ترجمه رسمی به متونی اشاره دارد که برای مصارف رسمی و قانونی مورد استفاده قرار میگیرند، در حالی که ترجمه غیررسمی برای متونی است که به صورت غیررسمی و بدون نیاز به پایاننامه و مدارک رسمی مورد استفاده قرار میگیرند.

برای تعیین ترجمه رسمی یا غیررسمی چند معیار وجود دارد. این معیارها عبارتند از:
ترجمه رسمی باید اطلاعات دقیق و کاملی از متن اصلی به زبان مقصد ارائه میدهد و باید بر اساس قوانین و مقررات مربوطه انجام شود. در ترجمه رسمی، اصطلاحات و عبارات متداول در حوزهی حقوقی، قانونی و اداری باید به درستی ترجمه شوند و کاربرد آنها در متن اصلی باید به درستی تفسیر شود. در ترجمه غیررسمی، از اصطلاحات و عبارات رایج در زبان مقصد استفاده میشود و هدف ترجمه، انتقال مفهوم و احساسات متن اصلی به زبان مقصد است.
ترجمه رسمی برای مصارف رسمی و قانونی مانند ترجمه مدارک تحصیلی، قراردادها، اسناد حقوقی و اداری استفاده میشود. در بسیاری از موارد، ترجمه رسمی به دلیل نیاز به تأیید مقامات قضایی، اداری یا دیگر موسسات قانونی مورد نیاز است. ترجمه غیررسمی برای مصارف غیررسمی مانند ترجمه متون ادبی، رمانها، مقالات و غیره استفاده میشود.
در کشور ما، ترجمه رسمی و غیررسمی به دو صورت تأیید شده و تأیید نشده ارائه میشود. ترجمه رسمی تأیید شده، توسط دفاتر دارالترجمه رسمی صورت میگیرد و برای مصارف رسمی و قانونی مورد استفاده قرار میگیرد. ترجمه رسمی تأیید نشده، توسط مترجمان مستقل انجام میشود و به دلایلی مانند هزینه کمتر و زمان کوتاه، برای مصارف غیررسمی مورد استفاده قرار میگیرد.
تفاوت ترجمه رسمی و غیررسمی چیست ؟ برای اخذ مجوز ترجمه رسمی، باید به دفاتر دارالترجمه رسمی در شهر خود مراجعه کرده و مدارک مورد نیاز را تهیه کرده و پس از تأیید مراجع قانونی، ترجمه رسمی صورت میگیرد. برای ترجمه غیررسمی نیز، بهتر است از مترجمان مجرب و با تجربه استفاده شود.
ترجمه رسمی به دلیل نیاز به رعایت قوانین و مقررات و تأیید مراجع قانونی، قیمت بالاتری دارد. برای ترجمه رسمی، هزینهی ترجمه براساس تعرفههای دفاتر دارالترجمه رسمی تعیین میشود. هزینهی ترجمه رسمی براساس فرایند تأیید مراجع قانونی، تخصص مترجم و حجم متن، متفاوت است.
ترجمه غیررسمی در مقایسه با ترجمه رسمی، هزینهی کمتری دارد. قیمت ترجمه غیررسمی براساس تعرفهی هر مترجم و متفاوت بودن هزینههای مربوط به ترجمه، مانند هزینهی نرمافزارهای ترجمه و ابزارهای دیگر، تعیین میشود.
یکی از خدمات دارالترجمه رسمی ترجمه اسناد به انگلیسی میباشد
ترجمه رسمی عموماً برای اسناد رسمی مانند پاسپورت، شناسنامه، ازدواج نامه و اسناد قانونی دیگر استفاده میشود. در این نوع ترجمه، مترجم باید تأییدیه از دفتر دارالترجمه رسمی دریافت کند که نشان دهندهی صحت و قانونی بودن ترجمه است. برای تأیید ترجمه، برخی دفاتر دارالترجمه رسمی نیاز به ارائهی سند اصلی دارند و این میتواند موجب افزایش هزینهی ترجمه شود.
ترجمه غیررسمی عموماً برای مقالات علمی، رزومه، ایمیل و اسناد غیررسمی دیگر استفاده میشود. در این نوع ترجمه، مترجم نیازی به تأییدیه از دفتر دارالترجمه رسمی ندارد و ممکن است از ابزارهای ترجمه آنلاین استفاده کند.
یکی از خدمات دارالترجمه رسمی ترجمه مدارک برای اپلای میباشد
ترجمه رسمی به دلیل نیاز به تأیید مراجع قانونی و رعایت قوانین، قیمت بالاتری نسبت به ترجمه غیررسمی دارد. هزینهی ترجمه رسمی براساس تعرفههای دفاتر دارالترجمه رسمی تعیین میشود. در ترجمه غیررسمی، هزینهی ترجمه براساس تعرفهی هر مترجم و متفاوت بودن هزینههای مربوط به ترجمه، مانند هزینهی نرمافزارهای ترجمه و ابزارهای دیگر، تعیین میشود.
در هر دو نوع ترجمه، انتخاب ترجمهگر مناسب بسیار مهم است. تجربه و تخصص ترجمهگر در زمینهی متن مورد نظر، از جمله عواملی است که باید در انتخاب ترجمهگر مدنظر قرار گیرد.